Mentionsy
Jak wielcy twórcy obchodzili się z kobietami? Przedstawia Sylwia Zientek
W Głosach kobiet rozmowa z Sylwią Zientek: pisarką i popularyzatorką wiedzy o sztuce, autorką wielu książek (m.in. "Polki na Montparnassie", "Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn", "Lunia i Modigliani") Ludwika Włodek rozmawiała o wielkich artystach i ich wielkich grzechach wobec kobiet. Rozmawiałyśmy o Chełmońskim, o Gauginie i kilku innych uznanych twórcach...
Rozdziały (10)
Ludwika Włodek przedstawia Sylwii Zientek, pisarkę specjalizującą się w sztuce, a jej ostatnią książką jest „Blask Montparnasse'u”.
Sylwia Zientek omawia sytuację Chełmońskiego i jego traktowanie kobiety, szczególnie jego córki Wandy.
Sylwia Zientek omawia kariery artystyczne Chełmońskiego i jego relacje z kobietami, podkreślając konsekwencje jego zachowania.
Sylwia Zientek porusza temat Gauguina i sytuacji na Tahiti, analizując jego relacje z lokalnymi kobietami.
Sylwia Zientek krytycznie analizuje twórczość Gauguina, podkreślając kontrowersje związane z jego relacjami z lokalnymi kobietami.
Sylwia Zientek omawia relacje Rodina z Camille Claudel, analizując ich związek i konsekwencje dla kariery artystycznej Claudel.
Sylwia Zientek podsumowuje rozmowę, podkreślając konsekwencje zachowania artystów wobec kobiet i ich twórczości.
Rozmowa o sytuacji artysty Rodina z Camille Claudel i jej konsekwencjach.
Analiza sytuacji artystów, którzy wykorzystywali kobiety, w tym Sophie Postolska i Lee Krasner, oraz dyskusja na temat wpływu tych relacji na odbiór sztuki.
Refleksja na temat trudności w przyzwoitym przyznaniu się do przemocy artystów i jej wpływu na zachęcanie do wizyt w muzeach.
Szukaj w treści odcinka
No właśnie, to tutaj może ja, bo mamy inny przypadek, czyli Gaugina, gdzie jest to o tyle bardziej skomplikowane z tym rozdzielaniem dzieła od twórcy, bo już w samej jego twórczości
Ten koloryzm Gaugina dla mnie jest cały czas bardzo olśniewający i innowatorski, ale pod względem narracyjnym te obrazy to była jego bardzo przemyślana strategia artystyczna.
Która już pod koniec XIX wieku była odbierana przez Paryżan i przez te kręgi Gaugina jako coś co psuje człowieka.
Jeszcze są zapiski przecież Gaugina, które on zatytułował Noah Noah, to sobie można to poczytać.
No i jest takim właśnie głosem już, który rozpatruje też te strategie artystyczne Gaugina w kontekście przede wszystkim feministycznej historii sztuki, ale tym kontekście takim postkolonialnym, prawda?
Tak, ona chce się zachwycić, ona chce pójść do muzeum i się zachwycić tymi kuropatwami, tymi nagimi tajtankami Gaugina.
Ciągle toczymy dyskusję od kilku dni właśnie a propos tego Gaugina, ale to już poszło w takie abstrakcyjne rewiry.
Ostatnie odcinki
-
Literatura arabska tworzona przez kobiety. Po k...
16.04.2026 20:00
-
Dlaczego kobiety częściej niż mężczyźni padają ...
09.04.2026 22:00
-
W jaki sposób opisać macierzyństwo pięknie, ale...
02.04.2026 22:00
-
Co warto wiedzieć o kulturze Iranu?
19.03.2026 15:05
-
Czy możliwa jest miłość w cieniu wojny?
12.03.2026 22:00
-
Jak wygląda sytuacja humanitarna Palestyńczyków...
05.03.2026 22:00
-
Jak skutecznie walczyć z depresją?
26.02.2026 22:00
-
Od Puszczy Białowieskiej po himalajskie szczyty...
19.02.2026 22:10
-
Twórczynie Warszawy – dlaczego miasto o nich ni...
12.02.2026 22:00
-
Aleksandra i Natalia Kałuckie. O sporcie i sios...
05.02.2026 22:00