Mentionsy
Jak różna jest sytuacja kobiet na świecie? O zmianach społecznych zachodzących w regionie Azji Centralnej - Emilia Sułek
W Głosach kobiet rozmowa o sytuacji kobiet w Azji Centralnej. Jak na tamtejsze społeczności wpływa sąsiedztwo z Chinami i kryzys klimatyczny? Jak zmieniają się społeczeństwa, w tym także sytuacja kobiet w związku ze zmianami zachodzącymi w regionie i w świecie? Gościem była Emilia Sułek, badaczka Azji Centralnej.
Rozdziały (9)
Emilia Sułek i Ludwika Włodek przedstawiają się i rozmawiają o pracy Emilii jako etnolożki i badaczki Azji Środkowej.
Emilia opisuje swoje badania w Azji Środkowej, szczególnie w Kirgistanie, i powtarza, że zaczęła tam badania z projektu na Uniwersytecie Szwajcarskim.
Emilia Sułek opisuje swoją książkę, która będzie oparta na historiach ludzi, z którymi spotkała się podczas badań.
Emilia opowiada o swojej znajomości Elena, która opowiada o swoim życiu i doświadczeniach w Kirgistanie.
Rozmowa o roli płci w badaniach etnograficznych i doświadczeniach Emilii jako kobiety w Azji Środkowej.
Emilia opisuje kulturalne podobieństwa między Polską a Kirgistanem, takie jak ułański charakter i popularność literatury.
Rozmowa koncentruje się na zjawisku porwań kobiet w Kirgistanie, jego zmianach i znaczeniu w społeczeństwie. Analiza pokazuje, że porwania nie są tylko zjawiskiem romantycznym, ale często mają charakter ekonomiczny i są próbą odzyskania kontroli przez mężczyzn.
Rozmowa przenosi się na kryzys męskości w Kirgistanie i politykę obecnego prezydenta, która skupia się na utrwalaniu kirgiskiej tożsamości. Analiza pokazuje, że ta polityka ma na celu utrzymanie władzy i kontroli nad społeczeństwem.
Rozmowa zakończona refleksją Emilii Sulki na temat kluczowych cech reporterki etnograficznej, w tym intuicji, umiejętności słuchania i empatii.
Szukaj w treści odcinka
I w ramach tego projektu ja zaczęłam jeździć do Kyrgyzstanu, które tak naprawdę, jak pomyślę sobie z dzisiejszej perspektywy, to w zasadzie było moim celem już jak miałam lat 20, tylko jakoś najpierw odryfowałam do Tybetu na ileś lat i tak dalej.
Zresztą nie tylko kobiety są w Kyrgyzstanie fascynujące, ale jakby tak dwutorowo starałam się to rozwiązywać.
Będziesz pisała o tym, jak wygląda życie ludzi we współczesnym Kyrgyzstanie?
To był taki moment, w którym zaczęłam się sama przed sobą odgrażać, że ja tu muszę napisać tę reporterską książkę, a ja właśnie reporterską napiszę, a nie naukową o tym Kyrgyzstanie.
No tak, ja pamiętam taką zabawną scenę właśnie w Kyrgyzstanie.
To mogę powiedzieć, ucieszy cię bardzo ta anegdota, ale to nie będzie z Kyrgyzstanu, tylko z Karakał-Pakstanu.
Jeśli się kiedykolwiek w Kyrgyzstanie czułam bardziej dziwnie, to to było raczej wśród Uzbeków w jakimś takim gospodarstwie domowym, gdzie gospodarze siedem raz już byli na pielgrzymce i marzyli o tym, żeby się przeprowadzić do Syrii i budować... Arabii Saudyjskiej.
Rozmawiamy o jej pracy reporterki, badaczki Azji Środkowej i przed piosenką Miłka powiedziała o tym, że kobiety w Kyrgyzstanie nie są aż tak dyskryminowane, jakby nam się mogło wydawać.
No ale tak naprawdę jakby nawet patrząc na takie wyznaczniki, które u nas w Polsce używa się jako wyznaczniki dobrostanu kobiet, czyli powiedzmy zaczynając od aborcji, no to już tutaj jakby Kyrgyzstan z nami wygrywa, prawda?
W Kyrgyzstanie aborcja jest na życzenie dostępna do 12 tygodnia potem z powodów społecznych, a tak naprawdę praktykowana może być w dowolnym momencie.
Kyrgyzstan w odróżnieniu od Polski po prostu nie zmienił swojego prawodawstwa w tej dziedzinie po rozpadzie związku chyba, nie?
Dane w książce jakieś też umieszczam, ale w ciągu od 2021 do 2024 roku urodziło się w Kyrgyzstanie ponad pół miliona dzieci.
Natomiast jedna z moich bohaterek, która jest zresztą lekarką, ginekolożką, nawet takie zdanie w mojej książce mówi, że właśnie czyta, że w różnych krajach politycy zaostrzają przepisy okołoaborcyjne, a Kyrgyzstan, proszę bardzo, aborcja jest na życzenie, ona sama przecież jest ginekolożką, to wie, a ludzie rozmnażają się na potęgę.
No w Kyrgyzstanie przecież jest słynne Ałakachutak, czyli zwyczaj porywania kobiet.
I zresztą paradoksalnie, patrząc na taki kraj jak Kyrgyzstan, to raczej ta przestrzeń władzy mężczyzn się skurczyła, a nie władzy kobiet.
Tak naprawdę to chyba facetom się w Kyrgyzstanie skurczyło, więc wracając do tych porwań, to ja nie wiem czy one też nie są raczej... Taką próbą odzyskania kontroli, tak?
Tym chłopakom w Kyrgyzstanie w jakichś takich zapyziałych dziurach, a przecież stary kawaler, bycie starym kawalerem jest tak samo kiepskim stanem, jak bycie stanem panem, społecznym, prawda?
I to się wielu ludziom w Kyrgyzstanie na pewno podoba, ale przede wszystkim podoba się to...
Ostatnie odcinki
-
Literatura arabska tworzona przez kobiety. Po k...
16.04.2026 20:00
-
Dlaczego kobiety częściej niż mężczyźni padają ...
09.04.2026 22:00
-
W jaki sposób opisać macierzyństwo pięknie, ale...
02.04.2026 22:00
-
Co warto wiedzieć o kulturze Iranu?
19.03.2026 15:05
-
Czy możliwa jest miłość w cieniu wojny?
12.03.2026 22:00
-
Jak wygląda sytuacja humanitarna Palestyńczyków...
05.03.2026 22:00
-
Jak skutecznie walczyć z depresją?
26.02.2026 22:00
-
Od Puszczy Białowieskiej po himalajskie szczyty...
19.02.2026 22:10
-
Twórczynie Warszawy – dlaczego miasto o nich ni...
12.02.2026 22:00
-
Aleksandra i Natalia Kałuckie. O sporcie i sios...
05.02.2026 22:00