Mentionsy

Z jednej strony Rosja, z drugiej Zachód.

Zresztą Rosjanie też przyznają się wprost, o ile w Gruzji mówiąc, że jakaś partia jest miła Rosji, to pogrożyliby tę partię.

W Armenii wręcz przeciwnie, Rosjanie niemalże po nazwisku mówią, o kogo im chodzi, kogo by chętnie wspierali, komu życzą dobrze, za kogo trzymają kciuki.

Uratowali się ucieczką do dzisiejszej Armenii i tam bezpieczeństwo i państwowość zagwarantowała im wtedy Rosja.

Zniewagę przez lata patrzeć i w ten sposób, przez to, że nie załatwiono nigdy tych konfliktów, w ten sposób chyba Armenia wpakowała się w taką długą izolację, w której jedyną wybawicielką była Rosja.

Tak, a Ter-Petrosjan dosyć szybko, bo wygrana wojna w Karabachu to jest 1994 rok, a już w 1996 roku Ter-Petrosjan, być może troszkę zanadto wierząc w swoją szczęśliwą gwiazdę i swoją popularność wśród Ormian, zaczął tłumaczyć coraz głośniej i głośniej, że

Jeśli Rosja nam pomoże, to dobrze, a jeżeli się od nas odwróci, bo uzna, że ma poważniejsze sprawy, zapomni o nas, to po prostu nie przetrwamy.

Nie będzie nam tu taki Ter-Petrosjan kazał iść na jakiekolwiek kompromisy, skoro jesteśmy wojennymi bohaterami i zwycięzcami.

Żeby udobruchać tych swoich przeciwników coraz liczniejszych, Ter-Petrosjan ściągnął z Karabachu na premiera Roberta Koczariana, bohatera wojny karabaskiej, wywodzącego się stamtąd, przywódcę Karabachu, tego powstańczego.

Ter-Petrosjan liczył, że w ten sposób jakby odzyska utracone wpływy.

Ale Kocharyan tylko na to czekał i w 1997 roku w Erywaniu doszło do pałacowego przewrotu, bezkrwawego na szczęście, ale terpet Rosjan został zmuszony do podpisania dymisji, a nowym przywódcą kraju został Kocharyan.

Student, nie do końca dziennikarz, bo studiów dziennikarskich nie skończył, zajął się bardziej polityką, uważał terpet Rosjana za swojego politycznego guru i zgadzał się z nim pod każdym względem.

I w tej sytuacji jedyną sojuszniczką Armenii przez lata była Rosja.

No bo Azerbejdżan szybko pożegnał się z Rosjanami.

Gruzja po wojnach domowych wypędzała Rosjan, to zapraszała z powrotem, to Rosjanie sami się wpraszali.

A w Armenii zawsze stali rosyjscy żołnierze, a ci, którzy zastąpili terpet Rosjana, Robert Kocharyan, a po nim Serge Sarkisian, obaj wywodzący się z górskiego Karabachu,

Oddali Rosji na własność w zasadzie wszystko, czego Rosja tylko potrzebowała.

Jak będzie się działa krzywda Armenii, no przecież przyjdzie z pomocą Rosja, no bo nie będzie taka niewdzięczna Rosja, której oddali absolutnie wszystko, zwłaszcza Koczarjan.

No i tutaj mamy zwrot, bo w 2023 roku, kiedy Armenia naprawdę potrzebowała pomocy i wcześniej w 2020, kiedy Azerbejdżan zajmował pierwszą część Karabachu, Rosja nie kiwnęła palcem.

Rosja by nie pozwoliła odebrać Armenii, Karabach.

I opozycjoniści dzisiejsi w Armenii mówią, i właśnie za to zapłaciła Armenia, za Paszyniana, za jego rewolucję, przegraną wojną w Karabachu, bo rzeczywiście Rosja nie ruszyła palcem.

Jest częścią formalnie azerbejdżańskiego państwa, więc traktat o obronie wspólnej, ten wojennej współpracy, nie wspomina słowem, żeby Rosja spieszyła Ormianom z pomocą, Ormianom walczącym o cudzą ziemię.

Ale w ostatniej wojnie to już doszło do ostrzałów terytorium ormieńskiego, więc formalnie Rosja powinna zareagować, ale nie zareagowała.

Taką potęgę, jaką dzisiaj wciąż jest Rosja, ale poczekajmy jeszcze 2-3 lata i Turcja znów stanie się na Kaukazie, albo już nią jest, przeciwniczką Rosji równie silną, a dzisiaj jeszcze chyba bardziej wpływową.

No więc Rosja nie pomogła Ormianom, nie kiwnęła rzeczywiście palcem,