Mentionsy

Poznajmy postać Mohameda Fayeda.

Symbolu Wielkiej Brytanii, drugiej po Big Benie atrakcji turystycznej Londynu, Harrods trafia w ręce Egipcjanina Mohameda Al-Fayeda.

Al-Fayed jest biznesmenem.

Twierdzą, że Al Fayed pochodzi ze starego egipskiego rodu producentów i kupców bawełny, posiadaczy ziemskich i armatorów morskich.

Najbardziej zaskoczony kupieniem udziału w House of Fraser przez Al Fayeda jest właśnie prezes Lornault, Roland Rowland.

Twierdzi, że po odmowie komisji sprzedał swoje akcje za 138 milionów funtów Al Fayedowi, będąc przekonanym, że przechował u niego udziały.

Teraz podnosi, że Tutsi, jak nazywa Alfayeda, posiadał pieniądze z nielegalnego źródła, a jego pochodzenie jest niejasne.

Należący do Lorno Observer publikuje nawet więcej szczegółów, podważając wiarygodność Alfayeda.

Odcinając się od Al Fayeda i mówi, że nie ma z transakcją nic wspólnego.

Część prasy podchwytuje zarzut Rowlanda, ale dzienniki szybko milkną, gdy 4 dni później Al Fayed pojawia się na Downing Street 10 na prywatnym obiedzie, który premier Margaret Thatcher wydaje dla prezydenta Egiptu Hosni Gomu Baraka.

W tym czasie Al Fayed rozpoczyna wzorem Ritza przekształcać Harrodsa.

Nowe, nazywane egipskimi, kosztują 40 milionów dolarów, a może 75, bowiem Al Fayed podaje w wywiadach różne kwoty.

Pewne jest jednak, że pojawia się również sala egipska ozdobiona sfinksami o twarzach Al Fayeda, który przenosi swoje biura na piąte piętro, ale nie siedzi w nich zamknięty.

Al Fayed staje się rozpoznawalnym i wpływowym człowiekiem.

Al Fayed mówi przy tym, że święta mogą się obejść bez Świętego Mikołaja, ale nie bez Harodza i Al Fayeda.

Po dwóch latach śledztwa i wydaniu 60 milionów dolarów na honoraria, łapówki i podsłuchy, Rowland ma dowody potwierdzające, że życiorys Al Fayeda to fikcja.

Mohamed Al Fayed to po prostu Fayed.

Fayed nie pochodzi ze starego kupieckiego rodu.

Fayed zyskuje jego uznanie i żeni się z Samirą Khashoggi.

Jeszcze przed przejęciem władzy przez pułkownika Nassera, Fayed kupuje niewielką firmę transportową posiadającą kilka statków, a tuż przed nacjonalizacją przenosi ją do Genui.

W czerwcu 1964 roku przybywa na Haiti już jako Sheikh Mohamed Fayed i zaczyna robić interesy z ówczesnym dyktatorem Francisem Papadog Duvalier.

Duvalier zrywa kontrakt z amerykańską firmą naftową i zawiera nowy z Fayedem.

Fayed robi mimo wszystko interesy w porcie Port-au-Prince, pobierając opłaty.

Al-Fayed załatwia pożyczkę od żydowskiego inwestora Rochlica.

Ale gdy Departament Handlu i Przemysłu rozpoczyna śledztwo, Al Fayed rozstaje się z Rowlandem.

Ich drogi schodzą się ponownie w 1979 roku, bowiem Rowland jest właścicielem Observera, a Fayed dostarcza mu informacji, prowadząc w ten sposób medialną walkę ze swoimi przeciwnikami biznesowymi na Bliskim Wschodzie.

Rowlandowi nie udaje się ustalić, skąd Fayed wziął pieniądze, za które kupił akcję House of Fraser.

Ale Fayed oświadczył, że Sultan ma odrębny rachunek, z którego reguluje należności za wykonane dla niego usługi.

Al Fayed wie o tym i jego prawnicy, uprzedzając ruch, wysyłają wydawcom Observera i innych gazet pisma, grożąc pozwami o zniesławienie.

Al Fayed nie pozostaje dłużny Rowlandowi.

A jak potoczy się dalsza historia Harrodsa i Mohameda Fayeda dowiemy się już za chwilę.

Nie mamy żadnych wątpliwości, że Mohamed Fayed dopuścił się poważnego oszustwa wobec rządu i mieszkańców Haiti w 1964 roku.

W raporcie napisano, że Fayed posiada tylko jeden luksusowy hotel, jego udziały w konsorcjach poszukiwawczo-wydobywczych ropy są bez wartości, udziały w bankach wynoszą ledwo 5% kapitału akcyjnego, nie ma żadnych udziałów w spółkach budowlanych, jego interesy w Dubaju

Fayed sam to przyzna w jednym z późniejszych wywiadów.

Co więcej, w styczniu 1985 roku Fayed otrzymał od sułtana pełnomocnictwo do cichego zakupu londyńskiego hotelu Dorchester, a 29 stycznia towarzyszył sułtanowi na Downing Street 10.

W raporcie znajdują się też inne informacje wskazujące na niejasne, a w każdym razie nieetyczne powiązania Fayeda z politykami rządu Margaret Thatcher.

Jeden z członków gabinetu, pani premier, doradzał również Fayedowi, za co miał otrzymać apartament przy Park Lane.

Kłamstwa Mohameda Fayeda i jego sukces w kneblowaniu ust prasie stworzyły nowy fakt.

Tego samego dnia Rowland pokazuje raport Donaldowi Trelfordowi, redaktorowi Observera, który prowadził śledztwo w sprawie Fayeda.

Trelfort obawia się jednak, że Fayed nie będzie czekał i zablokuje publikację mającą się ukazać w niedzielę.

Fayedowi wystarczają 4 godziny, by wspólnie z politykami z rządu uzyskać sądowy nakaz zatrzymania publikacji.

Jest jednak za późno, mleko się rozlało i londyńskie City wie, że Mohamed Al Fayed to po prostu Fayed, który oszukał banki i kupił Harrodsa nie mając pieniędzy.

Co dla Fayeda jest wizerunkową katastrofą, a co ważniejsze, plamą na honorze i na ego.

Fayed składa pozwy sądowe, żądając usunięcia raportu.

I wbrew pozorom bardzo niekorzystnie wpływa na reputację Fayeda.

Jak pamiętamy, Fayed przyjechał do Wielkiej Brytanii z haitańskim paszportem.

Oczywiście to tylko pretekst starań o przyznanie obywatelstwa, bo prawdziwym powodem jest ego Fayeda.

Gdy prasa ujawniła aferę pieniądze za pytania, konserwatywny rząd Johna Majora wstrzymał rozpatrywanie wniosku Fayeda o przyznanie obywatelstwa, a w lutym 1995 roku wniosek zostaje oddalony bez wyjaśnienia przyczyn.

W odwecie Fayed ujawnia kolejny skandal.

Fayed mimo to nie poddaje się w walce o przyznanie obywatelstwa i składa odwołanie.

We wrześniu kolejny cios zadaje Fayedowi amerykańska dziennikarka Maureen Orth.

Fayed wytacza oczywiście proces ozniesławienia, ale po dwóch latach wycofuje pozew.

Książka jednak zostaje wydana, ale jako nieautoryzowana biografia i w tytule nie ma al przed nazwiskiem Fayeda.

W sierpniu 1997 roku w wypadku samochodowym w Paryżu ginie księżna Diana i Dodi, najstarszy syn Fayeda.

Ujmując najkrócej, zdaniem Fayeda za śmiercią jego syna i księżnej, która, jak twierdzi, była w ciąży, stało MI6 i książę Carol.

Policja potwierdza włamanie i wzywa na przesłuchanie Fayeda wraz z szefem ochrony, byłym oficerem Scotland Yardu, Johnem McNamara.

Na szczęście, nomen omen, Rowland umiera cztery miesiące później, a Fayed podpisuje z jego żoną ugodę przedsądową.

W 2010 roku Fayed sprzedaje Harrodsa katarskiej rodzinie królewskiej za półtora miliarda funtów.

Mohamed Fayed umiera na dwa miesiące przed premierą szóstego sezonu serialu The Crown.

Za to królową, która nie potrafi bądź nie chce docenić gestu Fayeda za ocalenie i odrestaurowanie willi we Francji, w której po abdykacji resztę życia spędził król Edward VIII, stawia w bardzo niekorzystnym świetle.

Tu warto dodać, że za odrestaurowanie zabytkowej willi Windsor oraz hotelu Ritz władze Francji nadały al-Fayedowi tytuł kawalera Legii Honorowej.

Śmierć Fayeda, jak w wielu innych przypadkach, nie kończy historii.

We wrześniu 2024 roku zaczynają zgłaszać się kobiety oskarżające Fayeda o molestowania, a nawet gwałty, których doświadczyły w Harodzie.

W ciągu kilku dni niemal 50 kobiet oskarża Fayeda o molestowanie i gwałty.

Wiele ofiar decyduje się wystąpić w filmie dokumentalnym BBC pod tytułem Al Fayed, Predator z Harodza.

Dla domu towarowego to wizerunkowa katastrofa, dlatego nowi właściciele, choć nie odpowiadają za czyny Fayeda, deklarują zadośćucznienie w wysokości 385 milionów funtów.

Swój żal wyraża również Salim Do, który w serialu The Crown wcielił się w postać Fayeda.