Mentionsy

Symbolu Wielkiej Brytanii, drugiej po Big Benie atrakcji turystycznej Londynu, Harrods trafia w ręce Egipcjanina Mohameda Al-Fayeda.

Al-Fayed jest biznesmenem.

Twierdzą, że Al Fayed pochodzi ze starego egipskiego rodu producentów i kupców bawełny, posiadaczy ziemskich i armatorów morskich.

Najbardziej zaskoczony kupieniem udziału w House of Fraser przez Al Fayeda jest właśnie prezes Lornault, Roland Rowland.

Twierdzi, że po odmowie komisji sprzedał swoje akcje za 138 milionów funtów Al Fayedowi, będąc przekonanym, że przechował u niego udziały.

Teraz podnosi, że Tutsi, jak nazywa Alfayeda, posiadał pieniądze z nielegalnego źródła, a jego pochodzenie jest niejasne.

Należący do Lorno Observer publikuje nawet więcej szczegółów, podważając wiarygodność Alfayeda.

Odcinając się od Al Fayeda i mówi, że nie ma z transakcją nic wspólnego.

Część prasy podchwytuje zarzut Rowlanda, ale dzienniki szybko milkną, gdy 4 dni później Al Fayed pojawia się na Downing Street 10 na prywatnym obiedzie, który premier Margaret Thatcher wydaje dla prezydenta Egiptu Hosni Gomu Baraka.

W tym czasie Al Fayed rozpoczyna wzorem Ritza przekształcać Harrodsa.

Nowe, nazywane egipskimi, kosztują 40 milionów dolarów, a może 75, bowiem Al Fayed podaje w wywiadach różne kwoty.

Pewne jest jednak, że pojawia się również sala egipska ozdobiona sfinksami o twarzach Al Fayeda, który przenosi swoje biura na piąte piętro, ale nie siedzi w nich zamknięty.

Al Fayed staje się rozpoznawalnym i wpływowym człowiekiem.

Al Fayed mówi przy tym, że święta mogą się obejść bez Świętego Mikołaja, ale nie bez Harodza i Al Fayeda.

Po dwóch latach śledztwa i wydaniu 60 milionów dolarów na honoraria, łapówki i podsłuchy, Rowland ma dowody potwierdzające, że życiorys Al Fayeda to fikcja.

Mohamed Al Fayed to po prostu Fayed.

Jeszcze przed przejęciem władzy przez pułkownika Nassera, Fayed kupuje niewielką firmę transportową posiadającą kilka statków, a tuż przed nacjonalizacją przenosi ją do Genui.

W czerwcu 1964 roku przybywa na Haiti już jako Sheikh Mohamed Fayed i zaczyna robić interesy z ówczesnym dyktatorem Francisem Papadog Duvalier.

Duvalier zrywa kontrakt z amerykańską firmą naftową i zawiera nowy z Fayedem.

Al-Fayed załatwia pożyczkę od żydowskiego inwestora Rochlica.

Ale gdy Departament Handlu i Przemysłu rozpoczyna śledztwo, Al Fayed rozstaje się z Rowlandem.

Ich drogi schodzą się ponownie w 1979 roku, bowiem Rowland jest właścicielem Observera, a Fayed dostarcza mu informacji, prowadząc w ten sposób medialną walkę ze swoimi przeciwnikami biznesowymi na Bliskim Wschodzie.

Rowlandowi nie udaje się ustalić, skąd Fayed wziął pieniądze, za które kupił akcję House of Fraser.

Ale Fayed oświadczył, że Sultan ma odrębny rachunek, z którego reguluje należności za wykonane dla niego usługi.

Al Fayed wie o tym i jego prawnicy, uprzedzając ruch, wysyłają wydawcom Observera i innych gazet pisma, grożąc pozwami o zniesławienie.