Mentionsy
Rozmowy o esejach #1 | "Na próbę".
Eseje. Może i najciekawsza część współczesnej literatury, latami uznawana za najbardziej wymagającą (tak dla piszących, jak i czytających) ostatnio święci triumfy - również w rankingach popularności. Co się zmieniło: one, czy może my? Czym są, czym były, czym jeszcze mogą być? Postanowiliśmy sprawdzić, a jeśli szukać odpowiedzi, to najlepiej w rozmowach prowadzonych przez Szymona Kloskę i Annę Marchewkę.W inaugurującym cykl odcinku udział wzięły osoby eksperckie i autorskie: Jerzy Franczak (Inacząc) i Zofia Król (Droga przez łąkę) oraz Anna Marchewka.
Rozdziały (6)
Zofia Król i Jerzy Franczak omawiają, co to jest esej i jakie są jego cechy.
Zofia Król omawia, jak eseje są zrozumiane w polskiej literaturze i jakie są ich cechy.
Rozmowa o roli eseju jako narzędzia politycznego i jego unikalności w stosunku do innych form pisowni.
Diskussja nad znaczeniem słowa 'warsztat' w kontekście pisowni i jego metaforiczne użycie.
Rozmowa o ryzyku pisania eseju, jego formach i inspiracjach autorki. Autorzy omawiają ryzyko związane z tworzeniem i czytaniem eseju, a także ich osobiste doświadczenia.
Rozmowa o rytmie pisania, technikach i podejściu do esejów, podkreślając, że nie ma jednej recepty na zakończenie esejów.
Szukaj w treści odcinka
Tą najnowszą jest książka Inacząc.
bardzo poręczne próba interpretacji, próba wejścia w ten świat, albo jak piszesz we wstępie do inacząc, który można potraktować jako rodzaj manifestu nowej formy istnienia w literaturze.
Natomiast w przypadku tych dwóch pozycji, które w ubiegłym roku się ukazały, czyli Zemsty wyobraźni oraz Inacząc, punktem wyjścia jest lektura.
Ja bym chciał może zadeklarować, odpowiadając na twoje pierwsze pytanie, mam nadzieję, że jestem mniej więcej tą samą osobą, niezależnie od tego, w jaki sposób piszę, tą samą zmieniającą się osobą, to znaczy z równym zaangażowaniem próbuję i na serio, nawet jeżeli to są niekiedy mniej poważne, czy jakieś frywolne wręcz formy, jak w przypadku inacząc,
Inacząc, prezentujesz się jako szczególny czytelnik, taki chyba też czytelnik, który zachęca osoby, które potem z czasem będą twoją książkę czytały do podjęcia pracy tam, gdzie z kolei ty kropkę stawiasz.
No i z tej biblioteki, która stoi zainacząc również jakiś portret czytelnika,
W przypadku inacząc, ten dialog wydaje się, że to jest jakaś deklaracja, że tego właśnie chciałbyś.
Zresztą wstępie do inacząc jakoś wskazuje na to, że to słowo warsztat jest fajne i że określenia w rodzaju arcydzieło, masterpiece, majstersztyk, szedef wskazują właśnie na tę doskonałość techniczną, rzemieślniczą.
Troszeczkę na tym się skupiam właśnie w inacząc, zwracając się do takiej grupy osób, których zupełnie nie znam.
Natomiast cała ta książka powstawała zupełnie poza jakimkolwiek, myślę o inacząc w tej chwili, poza jakimkolwiek
Wracając do inacząc i do kwestii lekkości i ciężaru, mnie też zachęciły niektóre książki do tego, żeby odejść od powagi jako narzucającego się sposobu mówienia o pewnych kwestiach.
Inacząc, to są mocne akcenty.
Akurat w Inacząc bawiłem się taką grą na efekt i próbowałem efektownych albo efekciarskich niekiedy.
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #13 | Ke...
29.05.2026 04:45
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #12 | Ws...
26.05.2026 04:50
-
Rozmowy o esejach #2 | "Żywa i martwa"
22.05.2026 05:09
-
Występy gościnne #18 | Dziewczyńskość. Dzieje ...
19.05.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #11 | To...
15.05.2026 04:50
-
Występy gościnne #17 | Zespół Odepa, czyli zupe...
12.05.2026 04:40
-
Brakarnia #9 | Retelling we współczesnej liter...
08.05.2026 04:40