Mentionsy

Dziennik Literacki. Podkast
Dziennik Literacki. Podkast
27.03.2026 05:40

Rozmowy o esejach #1 | "Na próbę".

Eseje. Może i najciekawsza część współczesnej literatury, latami uznawana za najbardziej wymagającą (tak dla piszących, jak i czytających) ostatnio święci triumfy - również w rankingach popularności. Co się zmieniło: one, czy może my? Czym są, czym były, czym jeszcze mogą być? Postanowiliśmy sprawdzić, a jeśli szukać odpowiedzi, to najlepiej w rozmowach prowadzonych przez Szymona Kloskę i Annę Marchewkę.W inaugurującym cykl odcinku udział wzięły osoby eksperckie i autorskie: Jerzy Franczak (Inacząc) i Zofia Król (Droga przez łąkę) oraz Anna Marchewka.

Rozdziały (6)

1. Introdukcja i definicje eseju

Zofia Król i Jerzy Franczak omawiają, co to jest esej i jakie są jego cechy.

2. Esej jako forma literacka

Zofia Król omawia, jak eseje są zrozumiane w polskiej literaturze i jakie są ich cechy.

3. Esej jako narzędzie polityczne

Rozmowa o roli eseju jako narzędzia politycznego i jego unikalności w stosunku do innych form pisowni.

4. Słowo warsztat i jego znaczenie

Diskussja nad znaczeniem słowa 'warsztat' w kontekście pisowni i jego metaforiczne użycie.

5. Ryzyko eseju i jego formy

Rozmowa o ryzyku pisania eseju, jego formach i inspiracjach autorki. Autorzy omawiają ryzyko związane z tworzeniem i czytaniem eseju, a także ich osobiste doświadczenia.

6. Rytmy pisania i techniki

Rozmowa o rytmie pisania, technikach i podejściu do esejów, podkreślając, że nie ma jednej recepty na zakończenie esejów.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 13 wyników dla "Inacząc"

Tą najnowszą jest książka Inacząc.

bardzo poręczne próba interpretacji, próba wejścia w ten świat, albo jak piszesz we wstępie do inacząc, który można potraktować jako rodzaj manifestu nowej formy istnienia w literaturze.

Natomiast w przypadku tych dwóch pozycji, które w ubiegłym roku się ukazały, czyli Zemsty wyobraźni oraz Inacząc, punktem wyjścia jest lektura.

Ja bym chciał może zadeklarować, odpowiadając na twoje pierwsze pytanie, mam nadzieję, że jestem mniej więcej tą samą osobą, niezależnie od tego, w jaki sposób piszę, tą samą zmieniającą się osobą, to znaczy z równym zaangażowaniem próbuję i na serio, nawet jeżeli to są niekiedy mniej poważne, czy jakieś frywolne wręcz formy, jak w przypadku inacząc,

Inacząc, prezentujesz się jako szczególny czytelnik, taki chyba też czytelnik, który zachęca osoby, które potem z czasem będą twoją książkę czytały do podjęcia pracy tam, gdzie z kolei ty kropkę stawiasz.

No i z tej biblioteki, która stoi zainacząc również jakiś portret czytelnika,

W przypadku inacząc, ten dialog wydaje się, że to jest jakaś deklaracja, że tego właśnie chciałbyś.

Zresztą wstępie do inacząc jakoś wskazuje na to, że to słowo warsztat jest fajne i że określenia w rodzaju arcydzieło, masterpiece, majstersztyk, szedef wskazują właśnie na tę doskonałość techniczną, rzemieślniczą.

Troszeczkę na tym się skupiam właśnie w inacząc, zwracając się do takiej grupy osób, których zupełnie nie znam.

Natomiast cała ta książka powstawała zupełnie poza jakimkolwiek, myślę o inacząc w tej chwili, poza jakimkolwiek

Wracając do inacząc i do kwestii lekkości i ciężaru, mnie też zachęciły niektóre książki do tego, żeby odejść od powagi jako narzucającego się sposobu mówienia o pewnych kwestiach.

Inacząc, to są mocne akcenty.

Akurat w Inacząc bawiłem się taką grą na efekt i próbowałem efektownych albo efekciarskich niekiedy.