Mentionsy

Był nawet kanał, który się nazywał Dizzy.

Użyłem tutaj nazwy Dizzy, czyli po

w turecku po prostu serial, czym one tak naprawdę są i czym różnią się od telenoveli, bo bardzo wiele osób wrzuca je do dokładnie tego samego worka, ale chyba nie powinniśmy stosować Dizzy i telenovela jako synonimów.

Są dyskusje na ten temat, na pewno, czy Dizzy różnią się od telenoweli, od oper mydlanych i rozmawiałam o tym z Nilay Ulusoy, która kieruje Wydziałem Filmu i Telewizji na Uniwersytecie Bahçeşehir w Stambule i przede wszystkim interesuje się kostiumografią i charakteryzacją w tureckich serialach i filmach.

Po pierwsze, że historia w Dizzy rozwija się wolniej, dużo więcej czasu poświęca się na wytłumaczenie kto jest kim, na budowę tej postaci i też pokazanie w jaki sposób postaci są ze sobą związane, właśnie po to, żeby emocjonalnie bardziej zaangażować widzów.

Ale to, co według Neil'a jest tą najważniejszą rzeczą wyróżniającą Dizzy od innych seriali, to jest rozmach.

Natomiast w produkcję Dizzy inwestuje się zdecydowanie więcej i kręci się te seriale w historycznych lokalizacjach i mają też przez to często jakość wręcz takiej kinowej produkcji,

I mówiąc o tej kinowej produkcji, o tym, że produkcja serialu może przypominać jakością produkcję filmu, warto zwrócić uwagę na to, że my w Europie czy w innych krajach świata oglądamy Dizzy zupełnie inaczej niż Dizzy.

Że te Dizzy mają z reguły mniej więcej trzy lata, max cztery lata, w których ta historia jest zamknięta.

Nam się kojarzą Dizzy przede wszystkim z tymi serialami historycznymi, bo one są zrobione z ogromnym rozmachem.

ale Dizzy mogą być wszelkiego rodzaju produkcjami, że to są bardzo często seriale kryminalne, thrillery, seriale obyczajowe, seriale młodzieżowe.

W każdym razie zmierzam do tego, że to jest bardzo ciekawe, bo pierwszy turecki serial, pierwszy Dizzy, sprzedany w ogóle za granicę, to jest zaledwie 10 lat przed wspaniałym stuleciem, to jest 2001 rok.

Również można by było nakręcić Dizzy na ten temat.

Czy Dizzy stanowią soft power Turcji?

I chociaż Nilay zaznacza, że jest to obraz jednak wyidealizowany, mniej lub bardziej świadomie, no bo jednak bohaterami Dizzy w dużej mierze są ludzie majątni, żyjący w willach z widokiem na Bosfor.

To muszę powiedzieć, że sama mam takie wrażenie, że ten soft power faktycznie może działać, dlatego że jak szykowałam się do tego odcinka i robiłam do niego research, to wyświetlił mi się na jednym z forów internetowych post, który pytał, na ile autentyczny jest obraz Turcji pokazywany w Dizzy, bo to jest...

I Jada zwróciła też uwagę właśnie na to, w jaki sposób zmieniał się imidż Turcji dzięki Dizzy.

A okazuje się, że dzięki Dizzy ten obraz Turcji zaczął się też na Bałkanach ocieplać, bo te seriale też są tam bardzo chętnie oglądane.

To takie połączenie cyfrowego sposobu opowiadania historii z dziedzictwem Dizzy i dlatego według Nilay to jeszcze nie ostatni sezon tureckich Dizzy.

I jeszcze kolejna rzecz to jest to, że z powodu inflacji reklamy, które są emitowane w tych blokach sprawiających, że Dizzy mogą trwać nawet trzy godziny, te reklamy nie pokrywają już produkcji danego odcinka.

I ty mówisz, że widziałeś po raz pierwszy Dizzy w Argentynie, ja w Hiszpanii, gdzie wtedy mieszkałem i to akurat był ten czas triumfów właśnie przygód Sulejmana,

W związku z czym to też pokazuje na to, w jakiej sytuacji Dizzy się znajdują w tym rozumieniu międzynarodowym, że nawet tak dobry rynk jak Hiszpania staje się dla nich rynkiem problematycznym.

Ale powiedzieliśmy sobie, że problemy Dizzy są dwojakie, że jedne to są te finansowe, o których właśnie opowiedziałaś, ale jest też drugi problem i to jest ten, od którego rozpoczęliśmy nasz odcinek.