Mentionsy

Dzień dobry.

Nazywam się Maciej Okraszewski, a to jest Dział Zagraniczny.

Jeżeli interesują Cię podejmowane tu tematy, to możesz wesprzeć moją działalność dobrowolną wpłatą w serwisie Patronite pod adresem patronite.pl, łamane przez Dział Zagraniczny.

Dzień dobry, ja nazywam się Maciej Okraszewski.

I dziś rozmawiamy o tym, czy to ostatni sezon tureckich seriali.

Muszę powiedzieć, że niewiele zrozumiałam z tego pierwszego odcinka, który widziałam, ale kiedy wróciłam z nagrania, to leciał już kolejny odcinek i nagle cała ta historia zaczęła układać się w całość, a dzieje się tam sporo.

I te dziewczyny obie nie wiedzą o tym, że jedna jest tą pierwszą żoną, a druga tą drugą, a między sobą się też kolegują.

Znamy też takie historie z prawdziwego życia, więc to jest być może jeden z powodów.

Życie często pisze historie jeszcze bardziej dramatyczne pewnie niż twórcy seriali, chociaż twórcy tureckich seriali potrafią w takie napięcie.

Jeżeli mówimy o napięciu, to nagrywamy ten odcinek między innymi dlatego, że w lutym zapadł wyrok w sprawie Aysze Barym, która została skazana na 12,5 roku więzienia za, jak twierdzi prokuratura, próbę obalenia rządu.

I po ogłoszeniu tego wyroku ona płakała w sądzie i dziękowała sędziom.

I dziękowała z dwóch powodów.

Po pierwsze dlatego, że jest bardzo schorowana, dopiero co wyszła ze szpitala, a oni zgodzili się, żeby jednak w areszcie domowym czekała na swoją apelację, która teraz trafi do sądu kasacyjnego.

Natomiast dziękowała też sędziom, dlatego że pierwotnie prokuratura chciała dla niej kary do żywocia.

Dlatego, że Aisha Barim jest jedną z najbardziej znanych, jeżeli nie w ogóle najbardziej znaną, agentką gwiazd

I jest też taką osobą, co do której część ekspertów twierdzi, że być może jej sprawa jest pokazowa, bo chodzi o rozprawienie się z tymi serialami, albo przynajmniej z częścią osób, które te seriale tworzy.

I to będzie bardzo symboliczne dla naszej rozmowy, więc wrócimy do tego wątku.

Są dyskusje na ten temat, na pewno, czy Dizzy różnią się od telenoweli, od oper mydlanych i rozmawiałam o tym z Nilay Ulusoy, która kieruje Wydziałem Filmu i Telewizji na Uniwersytecie Bahçeşehir w Stambule i przede wszystkim interesuje się kostiumografią i charakteryzacją w tureckich serialach i filmach.

Po pierwsze, że historia w Dizzy rozwija się wolniej, dużo więcej czasu poświęca się na wytłumaczenie kto jest kim, na budowę tej postaci i też pokazanie w jaki sposób postaci są ze sobą związane, właśnie po to, żeby emocjonalnie bardziej zaangażować widzów.

To jest jakość ich produkcji w porównaniu do takich oper medlanych, które może my z naszego dzieciństwa kojarzymy przede wszystkim ze Stanów Zjednoczonych.

Bardzo inna jest długość samych odcinków i to jest coś, o czym opowiedziała mi Deniz Tüzün, która od 12 lat pracuje w Global Agency, która jest jednym z liderów dystrybucji tureckich seriali na świecie.

Można sobie przy tym przy okazji usmażyć obiad, albo go zjeść, albo może jeżeli dzieci jeszcze po powrocie do szkoły odpalają telewizor i oglądają seriale tak jak my to robiliśmy, to być może też czasami im się uda taki serial zobaczyć na przykład ze swoją babcią.

Chodzi o to, że u nas te odcinki są pocięte i trwają 45 minut.

żeby można było codziennie puścić nowy odcinek i zachować tę ciągłość.

Natomiast w Turcji, mimo że oczywiście również produkuje się takie seriale typowo przeznaczone do tej codzienności, no to te najważniejsze, te najbardziej popularne, najbardziej spektakularne, one wychodzą co tydzień.