Mentionsy

Dopóki reżim frankistowski funkcjonował, to mogli się czuć całkowicie bezkarni, a przynajmniej bezpieczni.

I oni byli dość wpływowi w tym Meksyku i przekonali tamtejsze władze, żeby wstawiły się za nimi na arenie międzynarodowej, żeby jakoś sekować ten reżim frankistowski.

Tu swoją drogą też rolę miała Polska, ponieważ polska delegacja złożyła jeden z takich pierwszych wniosków, żeby rozpatrzyć rolę właśnie Hiszpanii frankistowskiej podczas II wojny światowej i żeby to miało również wpływ na późniejsze głosowanie w ONZ.

Ten moment, kiedy na przykład Stany Zjednoczone na forum ONZ doprowadzają do uchylenia tej pierwotnej rezolucji, czyli 1950 rok, to jest moment, w którym w dalszym ciągu w więzieniach frankistowskich siedzi ponad 30 tysięcy więźniów, z czego 2 trzecie to są wciąż więźniowie polityczni.

Możecie sobie wyobrazić, że jeżeli ktoś ma sympatie raczej lewicowe, albo republikańskie, albo po prostu antyfrankistowskie, to ta legitymizacja ze strony Stanów Zjednoczonych i to, że Franco staje się tutaj dobrym sojusznikiem tego kraju, jest jednym z powodów, dla których ci ludzie zaczynają czuć bardzo dużą niechęć do konkretnie Ameryki.

Reżim frankistowski to nie jest monolit.

Juan Carlos oraz jeden z następnych premierów Adolfo Suárez, którego możecie kojarzyć z tego, że jak lądujecie w Madrycie na lotnisku Barajas, to to jest lotnisko, które nosi nazwisko właśnie Suáreza, że to są dwaj ludzie, którzy teoretycznie wywodzili się z wewnątrz tego systemu frankistowskiego.

Te kręgi frankistowskie w wojsku były w dalszym ciągu bardzo silne i nie podobało im się, w którą stronę kraj zmierza.