Mentionsy

W nocy polskiego czasu prezydent Donald Trump odstąpił od swojej groźby całkowitej zagłady cywilizacji w Iranie.

Po pierwsze dyskusja o tym, czy Donald Trump jest wybitnym strategiem, a wszystko co robi jest elementem pięciowymiarowych szachów wymierzonych w Chiny, czy raczej wraz z każdym kolejnym aktem agresji czy groźbą obserwujemy tak naprawdę nowy odcinek serialu pod tytułem Nowe Szaty Cesarza.

Przekonywałem także, że jeżeli ktoś w być może największym stopniu odpowiada za to, że Donalda Trumpa przekonano do tego, że atak na Iran będzie kolejnym łatwym zwycięstwem, zupełnie analogicznym z tym, co wydarzyło się w Wenezueli,

To oni, wszyscy Billowie, Ackmanowie i Sheldonowie, Adelsonowie tego świata mówili przecież Donaldowi Trumpowi...

Z Wenezuelą popchnęło Donalda Trumpa i jego administrację do tego, by uwikłać się w wojnę, w którą Izraelowi nie chcieli dać się uwikłać George Bush, Barack Obama, Joe Biden, a nawet sam Donald Trump w pierwszej kadencji.

Co więcej, gdyby naprawdę w inwazji Iraku chodziło o ropę, jak chciałby tego Donald Trump, to nie byłoby tak, że dziś, w blisko ćwierćwiecze po tamtych decyzjach, większy udział w wydobyciu irackiej ropy mają Chiny niż Stany Zjednoczone.

O polityce Donalda Trumpa i amerykańskiej administracji zdecydują indeksy giełdowe, odczyty inflacji i polityka rezerwy federalnej.

To polityka Donalda Trumpa zawróci.

Bo z samego faktu, że prezydent Donald Trump obiecuje rozejm i zawieszenie broni, nie wynika jeszcze, że jesteśmy na drodze do pokoju albo, że działania zbrojne nie zostaną wznowione dosłownie lada dzień.

Niejednokrotne ogłoszenia rozejmu przez Donalda Trumpa lub zawieszenia broni w kolejnych konfliktach.

Z samej deklaracji rozejmu albo osiągnięcia pokoju, którą wygłasza Donald Trump, naprawdę jeszcze ani rozejm, ani zawieszenie broni, ani tym bardziej trwały pokój wcale nie wynika.

Dziś, bo dziś także, premier Izraela, Benjamin Netanyahu twierdzi, że choć z entuzjazmem i nadzieją patrzy na propozycję Donalda Trumpa, na razie odłóżmy na bok to, że faktycznie negocjowane będzie dziesięciopunktowe porozumienie, dziesięć punktów wstępnych do porozumienia zaproponowanych przez Iran, ale zarazem, tu wracamy do Netanyahu, rezerwuje on sobie prawo do kontynuacji działań w południowym Libanie.

Jak doszliśmy tu, gdzie jesteśmy i co należy wiedzieć w dniu po ogłoszeniu przez Donalda Trumpa owego rozejmu?

Im bardziej państwa europejskie popierają działania Donalda Trumpa w Gazie, Wenezueli, Grenlandii czy w Iranie, tym bardziej czynią kolejne agresywne kroki Stanów Zjednoczonych wobec Europy bardziej prawdopodobnymi.

Jeżeli sekretarz generalny NATO Mark Rutte pisze chociażby, że Donald Trump ma prawo robić to co chce, a obowiązkiem Europy jest go wspierać, to pozbawia się argumentu, gdy administracja amerykańska naprawdę uzna, że w jej interesie jest pozyskanie Grenlandii albo...