Mentionsy

Dość szybko Kisiel, który przez pewien czas współpracował z przekrojem wydawanym przez Mariana Ejlego, trafił ostatecznie do redakcji krakowskiego Tygodnika Powszechnego.

W tym czasie, a przełomie lat 40. i 50. ostatnią taką enklawą, w której Kisiel mógł działać, była redakcja Tygodnika Powszechnego.

No ale przyszedł rok 1953, redakcja Tygodnika Powszechnego odmówiła opublikowania panegirycznego nekrologu po śmierci Józefa Stalina.

kilka kolejnych lat, a sam Kisiel znalazł się właściwie bez środków do życia, zresztą podobnie jak ci ludzie z redakcji Tygodnika Powszechnego musiał po prostu liczyć na wsparcie przyjaciół i znajomych, żeby przetrwać do roku 56.

po wznowieniu wydawania tygodnika powszechnego z końcem 1956 roku.

złożonej przez władze komunistyczne właśnie środowiskom katolickim skupionym wokół reaktywowanego tygodnika powszechnego i wraz z czterema innymi ludźmi zdecydował się kandydować w wyborach do Sejmu PRL w styczniu 57 roku.

Stali się liderami środowiska nazywanego Znak od bliźniaczego dla tygodnika powszechnego miesięcznika Znak, który ukazywał się także od lat 40. w Krakowie.

Tymczasem w środowisku Tygodnika Powszechnego narastało coraz większy sceptycyzm co do tej aktywności politycznej i Stommy, i Kisielewskiego, i w ogóle generalnie posłów, znak złośliwi redakcji Kisiela.