Mentionsy

Jak powiedziałem, nie będę tutaj dziś opowiadał o tej części biografii Kisiela związanej z jej muzyką, bo...

Wybuchła II wojna światowa i ona sprawiła, że, można powiedzieć, ta kariera muzyczna Kisiela się nie rozwinęła.

Można powiedzieć, że taką najważniejszą obok Giedroycia osobą, która wpłynęła w późniejsze życie Kisiela, którą poznał właśnie w redakcji Buntu Młodych, był Stanisław Stomma, publicysta katolicki.

No i właśnie tutaj widać wyraźnie taki początek orientacji ideowej Kisiela.

kiedy nastąpił polski październik i te przemiany polskiego października tak naprawdę wykreowały dopiero nam Kisiela, takiego jakiego znamy, a więc Kisiela, który stał się, wykorzystując nieco większą liberalizację, cenzury, człowiekiem bardzo popularnym, przede wszystkim za sprawą swoich znakomitych felietonów, które zaczął zamieszczać ponownie.

Otóż jednym z pierwszych sposobów wykorzystania mandatu poselskiego przez Kisiela była jego podróż na zachód.

Panowie różnili się bardzo poglądami i ta różnica nie przeszkadzała im jednak, co bardzo warto w dzisiejszych czasach podkreślić, we współpracy właśnie takiej oto, że Giedroyć publikował teksty Kisiela, a z czasem także jego książki, o czym za moment.

I to było bardzo charakterystyczne, bo to był dla Kisiela, można powiedzieć, taki pierwszy sygnał, że te zmiany po październiku 1956 roku mają ściśle ograniczony i limitowany charakter.

To był okres, kiedy wyraźnie władze próbowały kupić Kisiela, no właśnie dając mu to luksusowe mieszkanie, ale okazało się, że Kisiel jednak nie do końca jest skłonny dać się przekupić.

Tymczasem w środowisku Tygodnika Powszechnego narastało coraz większy sceptycyzm co do tej aktywności politycznej i Stommy, i Kisielewskiego, i w ogóle generalnie posłów, znak złośliwi redakcji Kisiela.

Zobaczmy, jak ostatecznie ta historia się skończyła w opowieści samego Kisiela.

Oto wysocy PRL-owscy urzędnicy, minister finansów Dietrich, profesor, członek Komitetu Centralnego PZPR, Oskar Lange, przychodzą do Kisiela i mówią mu, a było ich znacznie więcej, żeby coś tam poruszył jakiś temat, bo oni nie mogą, oni się wyprą.

To pokazywało, jak niewielu ludzi miało wtedy odwagę Kisiela, żeby mówić to, co myślą, co sądzą o realiach, zwłaszcza gospodarczych, bo w latach 60.

Ten list wywołał oczywiście ogromną kontrakcję władz, ogromna nagonka za sprawą tego, że informacja o tym liście się przedostała na zachód, choć akurat to nie było dzieło Kisiela.

przedłużać zabawy z utrzymywaniem statusu Kisiela jako posła na Sejm i w 65 roku, kiedy skończyła się kolejna kadencja Sejmu PRL, skończyło się też posłowanie Kisielewskiego, a co zaczęło się?

W 66 roku władze, konkretnie kierownictwo Służby Bezpieczeństwa doceniło te działania, można powiedzieć, kisiela.

Urzędu Bezpieczeństwa dotyczące Kisiela pochodzą jeszcze z drugiej połowy lat 40., ale dopiero w 1966 roku założono Stefanowi Kisielewskiemu tzw.

Trzeba powiedzieć, że tu SB doceniła właśnie, można powiedzieć, Kisiela, nadając mu taki szlachetny kryptonim.

I chciałem wam pokazać taki dokument, jeden z ponad około 2000 stron dokumentów na temat kisiela, jakie znajdują się obecnie w Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej.

I tutaj bardzo ciekawy jest fragment dotyczący właśnie poziomu skuteczności stosowanych środków techniki operacyjnej wobec Kisiela.

Pisze tutaj funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa, że od obiektu PP Barbakan, to był kryptonim mieszkania Kisiela, uzyskano w 67 roku 12 notatek, to znaczy to były takie sprawozdania z miesięcznego podsłuchu, synteza można powiedzieć tego, co się udało podsłuchać w mieszkaniu, zaś w 68 roku 2 notatek, no za styczeń i luty.

Ale marzec 68 roku, a dokładniej koniec lutego 68 roku, był dla Kisiela momentem, można powiedzieć, zwrotnym w jego późniejszej działalności.