Mentionsy

I w kilka różnych miejsc się wspólnie udawałyśmy, więc od słowa do słowa, od strony do strony kartkowania książek okazało się, że w sumie chętnie nagrałybyśmy razem podcast taki, który byłby dla was być może, no powiedzmy, przewodnikiem po Pradze śladami Dana Brauna i jego najnowszej powieści Tajemnica tajemnic, która ukazała się pod koniec 2025 roku.

No i właśnie jedno z miejsc, które pojawia się w filmie, to pojawia się również Udana Brauna.

No i nie wybrał zbyt dobrze miejsca, znaczy dobrze dla Dana Brauna wybrał miejsce, ponieważ zrobiło się dzięki temu emocjonująco, bo wpadł w taki właśnie labirynt, gdzie wszystko się odbija w kolejnych lustrach i nie wiadomo, w którą stronę iść i czy to jest prawdziwe wyjście, czy wyjście odbite w lustrze.

To oczywiście, jeśli jest wielbicielem Dana Brauna czy Roberta Langdona i przeczytał książkę i dlatego bardzo chce zobaczyć tą bibliotekę, no to ja rozumiem, mówię, proszę bardzo, szukaj w internecie wolnego terminu.

Ale ona jest u Dana Brauna?

No i teraz przechodzimy do tego labiryntu luster, który też w książce Dana Brauna i u Zbigniewa Nienackiego też?

Natomiast u Dana Brauna to jest taki najczęściej pojawiający się zarzut, że w sumie książka spoko, ale ta akcja mogłaby się dziać gdziekolwiek na świecie.

Oczywiście wielbiciele Pragi i wielbiciele Dana Brauna mają przyjemność w tym, że te dwie rzeczy się połączyły.

To się czytało tak samo świetnie jak Dana Brauna.

Tego, o czym pisze autor do rzeczywistości, do prawdy, powiedzmy, nie wchodząc w filozoficzne dywagacje, czym jest prawda, to jest jednak większa zdecydowanie niż u Dana Brauna.

Tak, no Praga szybciutko zaczęła wykorzystywać oczywiście popularność Dana Brauna.

Myślę, że jak najbardziej warto się tam wybrać, no bo to jest kluczowe miejsce, jeśli chodzi o książkę Dana Brauna.

No a jeśli już cały czas idąc tropem Roberta Langmana i tajemnicy tajemnic Dana Brauna będziecie przy schronie Folimanka, to tuż obok, bo tak to tam Dan Brown poukładał, jest też ten bastion ubożych mógł, w którym mieścił, a nie wiem, czy możemy zdradzać, nie, dobra, nie będziemy tego zdradzać.

Bo fajnie jest sobie powiedzieć, dobra, pojadę do Pragi pochodzić śladami książki Dana Brauna albo śladami książki Zbigniewa Nienackiego albo śladami jeszcze jakiejś innej książki, bo to przecież nie są dwie książki.