Mentionsy

Później to się wiąże, czy to z nieprzespanymi nocami, czy z takim poczuciem, Jezu, jaki jestem szmatławy i beznadziejny i tak dalej.

powiedzenia, okej, jestem świetnym satyrykiem, o Jezu, no właśnie, tak, jestem historią, częścią historii polskiej komedii, no to ja wielu takich nie znam, a z wieloma osobami rozmawiałem.

Że dla niektórych, Jezu, jak to można tak wziąć i napisać skecz i mu to zajęło bodajże 2 minuty 13 sekund.

Ja miałem na początku takie wyobrażenie, że Jezu, no co to jest za kłopot.

Wiem, że one niektórym bardzo się podobają, a niektórzy mówią, że jezu, no weźcie go, przecież nie da się go słuchać.

I ten facet mówi, niemożliwe, niemożliwe, Jezu, to ja pięć zakładów cały, a tutaj chłopak u pana to robi, bo on nie wiedział, co ciągł.

Więc to człowiek wychodzi na tę scenę na początku i mu się wydaje, Jezu, biorę, wychodzę, opowiadam dowcipy i będą się śmiali.

w trzeciej minucie pobytu na scenę, ja już wiem jak będzie i że już praktycznie się nie mylę, to wtedy było coś takiego, że pierwszy raz mówię, Jezu, oni za nami idą.

Pamiętam i to zdaje sobie pewnego rodzaju zachłyśnięcie na zasadzie Jezu, co się wokół mnie dzieje?

I jak moje rodzice tam te programy rozrywkowe oczywiście też słuchali zawsze i z przyjemnością, jak ja w trójce jako laureat Paki mówiłem wtedy, no to dla nich to było, Jezus, no to tak, to było fajne.

To po dziesięciu, no to mówię, Jezu, że to jest rzeczywiście zupełnie coś innego.

Nie, ale widzisz, to o czym teraz powiedziałeś na końcu otworzyło mi kolejną klapkę pod tytułem, Jezu, ale przecież miałam z Tomkiem porozmawiać o piosence, o teatrze, o tym właśnie, co piszesz dla teatru, o tym, jak to jest też inne.