Mentionsy

Przede wszystkim los PSL-u.

Moim zdaniem w tym momencie już dla PSL-u Polska 2050 była bardziej kulą u nogi z tego prostego powodu, że PSL już wielokrotnie przerabiał, a to z Kukizem, a to właśnie z Hołownią, taki scenariusz dobierania sobie takiego sezonowego partnera, który był też sezonowy w polskiej polityce.

Bo tutaj ono może być zbudowane albo wokół PSL-u, albo uda się, co jest mało prawdopodobne, o tym też dzisiaj będziemy mówili, komuś zbudować nowe polskie centrum.

Być może powstaje nowa trzecia droga, nowy koalicjant dla PSL-u, ale pod warunkiem, że pan Wadim Tiszkiewicz, który jest rzeczywiście doświadczonym samorządowcem, zdoła do tego pomysłu przekonać szereg innych samorządowców i znajdą sobie twarz, która będzie, no bo pan Wadim Tiszkiewicz, z całym szacunkiem dla niego, nie jest na tyle rozpoznawalnym człowiekiem w Polsce, żeby być liderem takiej partii.

Taka maleńka partia centrowa, która zbierze w oparciu o tą nową twarz tego nowego lidera, jeśli go znajdzie, bo to jest kluczowe w polskiej polityce, znajdzie te 3%, które dołączone do powiedzmy 4% PSL-u albo najlepiej 5% da 8% i bez problemu się przekroczy próg wyborczy.

I oczywiście można to odbierać tak, że panowie już się dogadali, zaraz będzie koalicja PiSu, Konfederacji i PSL-u i Tusk nie będzie premierem.

Ja w taki scenariusz nie wierzę, ponieważ nie wierzę, żeby Władysław Kosiniak-Kamysz się zdecydował na zostanie premierem koalicji PiSu, Konfederacji i PSL-u, ponieważ taką propozycję już dostał półtora roku temu i ją odrzucił.

Zwracam uwagę, że tego typu głosy w PSL-u się już pojawiły.

I innych czołowych polityków PSL-u na temat tego, jakby się dla nich skończyła koalicja z PiS-em.

Po drugie, ten wynik Polski 2050 i PSL-u jest dla mnie pewnym zaskoczeniem, bo ja bym tu obstawiał raczej, że to PSL będzie miało większe poparcie.