Mentionsy

DNA Muzyki Polskiej
DNA Muzyki Polskiej
15.08.2025 00:00

O symfoniach Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego – DNA Muzyki Polskiej #77

Bohaterem dzisiejszego odcinka jest pewna nietuzinkowa postać. Pianista, pedagog, dyrygent, animator życia kulturalnego Warszawy, jeden z największych polskich symfoników I połowy XIX wieku. Uczeń Józefa Elsnera – jego muzyczny talent mistrz określił słowami „zdolność niepospolita”. Mowa o Ignacym Feliksie Dobrzyńskim. W naszym podcaście rozmawialiśmy już o jego twórczości kameralnej – dziś przyjrzymy się bliżej symfoniom.

Gościem podcastu jest dr hab. Tomasz Baranowski prof. UW – muzykolog, pianista, nauczyciel akademicki i prelegent muzyczny. Jest absolwentem białostockiej Filii Akademii Muzycznej im. Fryderyka. Chopina w Warszawie (obecnie UMFC) w klasie fortepianu prof. Juliusza Borzyma oraz Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. W roku 2001 doktoryzował się na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego pod promotorską opieką prof. Zofii Helman.  Wykłada w Instytucie Muzykologii UW oraz w Filii UMFC w Białymstoku. W centrum jego zainteresowań badawczych znajduje się historia i estetyka muzyki XIX i pierwszej połowy XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem epoki modernizmu. Od wielu lat podejmuje szereg działań na rzecz promocji i popularyzacji muzyki polskiej. Pełni funkcje prezesa Warszawskiego Koła Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego, wiceprezesa Białostockiego Towarzystwa Śpiewaczego im. Stanisława Moniuszki i członka Rady Naukowo-Wydawniczej Towarzystwa im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Rozmawia Mariusz Gradowski.

 

Spis treści

() Wprowadzenie

() Luka w polskiej symfonice

() Cudowne dziecko?

() Pod pieczą Elsnera

() I Symfonia

() Styl indywidualny i narodowy w II Symfonii „Charakterystycznej”

() Cień Chopina, wpływ Elsnera

() Dobrzyński na tle symfoniki europejskiej

() Po Powstaniu Listopadowym

() Monbar czyli Flibustierowie

() Jak wspominamy Dobrzyńskiego

 

Z księgarni PWM: I. F. Dobrzyński, „Uwertura koncertowa D-dur” op. 1 (wydanie źródłowo-krytyczne): https://pwm.sklep.pl/uwertura-koncertowa-d-dur-op-1-seria-1-tom-3

Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach projektu „Dziedzictwo Muzyki Polskiej”.

Więcej: dnamuzykipolskiej.castos.com

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 11 wyników dla "Chopin"

taką notatkę dotyczącą właśnie Chopina i Dobrzyńskiego, która wiele mówi o tym, jak bardzo cenił młodego kompozytora Józef Elsner, jako że napisał, jak wiemy o Chopinie, zdolność szczególna, geniusz muzyczny, a zaraz potem pojawia się Dobrzyński w Ignacy Felix jako zdolność niepospolita.

To w tej części czwartej myślę, że nawiązań do Chopina chyba nie znajdziemy, ale ta trzecia część mnie zastanawia.

Ja cały czas walczę z tym, żeby nie mówić o Dobrzyńskim jako o koledze Chopina, bo to jest trochę jego zmoranów.

może nie jego, ale pamięci o nim, to jest pewna zmora, że ten wybitny kompozytor, jakim był Fryderyk Chopin, rzuca cień koleżeński, bo koleżeński, ale jednak cień.

Chopin był bardzo krytyczny i także o Kohlbergu wypowiadał się nie najlepiej.

Ale ciekawi mnie, czy ta trzecia część II Symfonii, myślisz, że ona mogła powstawać pod wpływem Fryderyka Chopina, czy to jest jednak niezależne szukanie Dobrzyńskiego?

Czy jednak przez Chopina dociera do Mazurków?

No ja tam nie słyszę bezpośrednich nawiązań do Chopina i wydaje się, że biorąc ich wzajemne relacje pod uwagę, że raczej przed własną drogą, że po prostu chciał przywołać ducha muzyki ludowej Mazowsza, ale raczej

bez odwoływania się do muzyki Chopina, ale to wymagało dokładniejszych badań porównawczych.

No to jest mało gwarancja jakości, ale to jest też dowód na przenikanie przynajmniej po części tej polskiej muzyki, oczywiście omijając tu Chopina, do środowiska międzynarodowego.

Obserwuję tutaj teraz duże zaangażowanie młodych muzykologów z Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, którzy rzeczywiście wnieśli duży wkład w opracowanie portalu Dziedzictwo Muzyki Polskiej, nie tylko XIX, ale i XX wieku.