Mentionsy

Bo chodzi o wspomnienie, autobiografię Liza Minelli, czyli Kids, Wait Till You Hear This.

Bo Liza Minelli ją czyta.

Jeśli oglądaliście filmy z Liza Minelli, to na pewno rozpoznajcie jej głos.

Liza Minelli skończyła 80 lat, akurat dosłownie dzień przed premierą czy w dniu premiery.

I ta książka jest troszeczkę wspomnieniami, a właściwie w większości wspomnieniami jej życia, jej niewyobrażalnego życia, ale jest troszeczkę książką, która powstała po to, żeby wyjaśnić kilka faktów właśnie życia z Liza Minelli, które są powszechnie znane, a na które ona chciała rzucić własne światło.

Ja uważam, że ta książka jest fascynująca, bo z jednej strony Liza Minelli była w samym centrum.

Osoba, która jest w Hollywood dosłownie od momentu, w którym się urodziła, a jednocześnie jest to książka bardzo smutna, dlatego zwłaszcza na samym początku, przez pierwsze pięć, sześć rozdziałów, w której Eliza Minelli opisuje relację swoją z Judy Garland.

Liza Minelli non stop powtarza, że bardzo kochała swoją matkę, że jej matka była wspaniałą osobą, bardzo dowcipną, bardzo ciepłą, ale z drugiej strony widzisz wszystkie te elementy dziecka kogoś uzależnionego, kogoś, kto wywołał te wszystkie mechanizmy, które znamy, tak?

To się czyta po prostu jak każde inne wspomnienia dziecka, nie wiem, alkoholika, dziecka narkomana i ta sława, to bycie w tym całym centrum uwagi absolutnie nie była w stanie Liza Minelli przed tym uratować, a do tego wszystkiego fakt, że jej matka była tak znana i tak kochana

Sprawia, że widzisz tak bardzo, jak Liza Minelli nie chce powiedzieć, że z jednej strony jest w stanie przyznać, że matka ją skrzywdziła, a z drugiej strony nie jest w stanie przyznać, że ta krzywda jest dużo głębsza niż mogłoby się wydawać.

Druga sprawa jest też taka, że Liza Minelli bardzo dużo pisze o takich genetycznych predyspozycjach do uzależnienia.

Które były w rodzinie i Judy Garland i Liza Minelli z tym samym.

No i zostało też przeniesione na Liza Minelli, co jest rzeczywiście dosyć ciekawą narracją, dlatego że mam wrażenie, iż bardzo mało osób, które rzeczywiście cierpią na te genetyczne predyspozycje do uzależnień.

Do tego wszystko jest życie uczuciowe Liza Minelli, które jest po prostu niesamowite.

I to taka kariera, której już nie ma, dlatego że Liza Minelli nie była

Liza Minelli była taką typową osobowością sceniczną.

Ta książka jest napisana tak, że z tego co rozumiem, Liza Minelli rozmawiała ze swoim przyjacielem i on to częściowo z pisał i uporządkował, ale wciąż to słychać, że to jest mówione.

I muszę wam powiedzieć, że ja bardzo lubię Liza Minelli, zawsze ją lubiłam, uważam ją za wybitną artystkę, zresztą nie tylko ja, bo ma po prostu wór nagród i uważam, że np.

Wydaje mi się, że... Ja wiem, że Liza Minelli nie jest aż tak ważną postacią dla Polaków,

A jednocześnie też taką mam refleksję gdzieś tam z boku, że to też jest taka ciekawa historia, bo nie ma większego Nepo Baby niż Liza Minelli, wybitnego reżysera, nagradzanego wielokrotnie i absolutnie kochanej aktorki.

Co wynika z tego, że jestem Liza Minelli, a nie wynika tylko z tego, że jestem córką Judy Garland.

Ale naprawdę polecam i wydaje mi się, że jest dosyć ciekawe, że te doświadczenia osób żyjących z uzależnionym rodzicem i ten mechanizm współzależnienia, tego, prawda, współzależności między osobą uzależnioną, osobą, która się nią opiekuje, jest tak bardzo przejrzysty i czasem masz ochotę po prostu złapać tą młodą Liza Minelli i powiedzieć, zobacz, co ta matka ci robi, prawda?

Więc tak, bardzo tę książkę polecam do słuchania, bo to, jak Liza Minelli ją czyta, też ma moim zdaniem olbrzymie znaczenie.