Mentionsy

Ja myślę, że to chodzi o to, że ta autorka Rachel Feder, ona jest wykładowczynią, więc ona rozmawia z tymi swoimi studentkami i studentami i tam im daje referencje z Bridgertonów i Taylor Swift.

I Feder trochę, jak pisze o tym Micie Darcy ego, bardzo tak podkreślając, że jest

Mnie to męczy, bo wydaje mi się, że to nie jest tylko Feder, tylko to jest jakieś takie szersze zjawisko i że ono się jakoś wiąże z taką kulturą terapeutyczną, z tym właśnie takim pop-psychologią z Instagrama, z takim całym właśnie sposobem bycia, w którym jest bardzo mało miejsca na doświadczenia trudne, o ile nie można ich od razu przerobić w jakiś triumf albo coś rozwijającego.

Bo to akurat moim zdaniem Feder bardzo dobrze wyłapuje i bardzo dobrze jakoś określa, że w tym Micie Darcy ego, czy w tym jakimś takim wzorcu, który nam jest wpajany, jest coś takiego, że taka bardzo głęboka wiara w to, że nasza miłość, jeśli jest prawdziwa, to jest w stanie odmienić tę osobę.

To jest śmieszne, bo Feder się skupia na tym, w jaki sposób to krzywdzi kobiety.

Wydaje mi się, że to jest ważne, ale naprawdę nie aż tak strasznie ważne, żeby rozszyfrować te wpływy, bo na nasze wybory i zachowanie wpływa tak bardzo dużo innych czynników, że jakieś czytanie sobie świata, a Feder to jednak mocno w tej książce robi, że ona bierze sobie ten jeden motyw i bardzo mocno przez niego czyta bardzo złożone rzeczy.

Ja mam w duchu tej krytyki takie poczucie, że też trochę mnie zaczęło na pewnym etapie lektury irytować to, że Feder zakłada, że to, że my czytamy książki, gdzie jest taki jakiś wzorzec, że obcujemy z takimi tekstami kultury,

Oraz jeszcze taki shoutout mam Adam z Girls, który się pojawia w ogóle w książce Feder.

Jak powiedziałaby Rachel Feder, nie zakochujcie się w nieodpowiednich ludziach.