Mentionsy

Znaczy mi się zdaje, że ona tam szerszą tę tezę stawia, jednak w sensie, że gdzieś tam u podwalin jest ta Jane Austen, ale potem jakby jest wiele, wiele tekstów kultury, aż do właśnie tych wspomnianych już przez ciebie Martha Bridgertonów, które powielają założenia tego mitu Darcy'ego.

I odtworzyłam ją sobie w oryginalnej wersji i po prostu też mi uwaga uciekała i co chwilę jak tylko się skupiałam i myślałam sobie Magda, Magda musisz słuchać, to słyszałam jak gdyby tę samą hipotezę i cały czas ten refrenicznie wracający mit Darcy'ego.

No ale właśnie i tam są też takie kawałki, w których ja mam wrażenie, że ona strasznie się stara być cool, to jedno, ale że ona też tam ten taki coaching trochę robi a propos tego, no bo cały ten mit Darcy'ego ma polegać generalnie na tym, że jesteśmy uczone od dziesięcioleci, od stuleci, aby kochać, naprawiać i leczyć swoją miłością bucy, buców.

I właśnie to jest ten cały mit Darcy'ego skompresowany do jednego zdania.

Ja mam wrażenie, że ona w kolejnych, można powiedzieć, rozdziałach, w których śledzi kolejne wcielenia pana Darcy'ego w innych tekstach kultury,

Czy nie zdarzyło wam się nigdy mieć krasza na kogoś w stylu pana Darcy'ego?

Słuchajcie, pan Rochester też kolejna taka postać z Dziwnych Losów Jane Eyre, który jest bliźniaczą, jakąś kopią pana Darcy'ego i też jest potworem po prostu dla tej swojej guwernantki Jane Eyre, którą gnębi, z którą rozmawia jak równy z równą niby intelektualnie, ale przez cały czas jest wiadomo, że on jest od niej bogatszy, że on jest jej panem w tej sytuacji i to jest po prostu...