Mentionsy

Razem z nim przybliżymy sylwetkę Tayyipa Erdoğana, porozmawiamy o jego karierze.

I to był ten, można powiedzieć, pierwszy okres premierostwa Tayyipa Erdoğana, mniej więcej do 2010 roku, kiedy Tayyip Erdoğan

To znaczy ta dynamika wystąpień Tayyipa Erdoğana, tego polityka, który brał na swoje barki w zasadzie całą kampanię, objeżdżał całą Turcję i mobilizował tłumy, ta dynamika jest znacznie niższa.

I to zmęczenie Tayyipa Erdoğana każdorazowo widać.

Rzeczywiście widać, że ta dynamika spada i nie wiem, czy ta deklaracja Tayyipa Erdoğana z 2023 roku, w której to mówił, że to jest prawdopodobnie jego ostatnia kadencja, nie była jednak do pewnego stopnia szczera.

Między innymi mówi się o Ministrze Spraw Zagranicznych Hakanie Fidani, który miałby ochotę rzekomo zastąpić Tayyipa Erdoğana.

Dlatego jeśli ktoś mnie się pyta, jaki scenariusz uważam za najbardziej prawdopodobny po odejściu Tayyipa Erdoğana z polityki dla Partii Sprawiedliwości Rozwoju, bardzo często powtarzam, że

W tym sensie, że widząc tyle porażek Tayyipa Erdoğana, obywatele wciąż sądzą, że to on jest jedyną postacią, która może to wszystko zebrać do kupy.

Dlatego to on jest postrzegany jako ten kluczowy rywal Tayyipa Erdoğana w przyszłych wyborach prezydenckich.

Lecz także został anulowany jego dyplom uniwersytecki, a więc podstawowy warunek objęcia fotela głowy państwa, chociaż zapewne krytycy Tayyipa Erdoğana wskazywaliby, że nie taki podstawowy, ponieważ wokół jego dyplomu również mieliśmy setki wątpliwości, zanim Tayyip Erdoğan został prezydentem.

Wyciszenia demonstracji i tego, że społeczeństwo tureckie znów popadnie w taki marazm, ale po drugie ta retoryka, która płynie z mediów prorządowych, ale również od polityków Partii Sprawiedliwości i Rozwoju, w tym od samego Tayyipa Erdoğana, jest taka, że Turcja zasługuje na opozycję efektywną.

Ma to być opozycja, która będzie podobała się rządzącym i opozycja, którą będzie rządził na przykład Kemal Kılıçdaroğlu, który zdaniem obozu rządzącego nie stanowi żadnego zagrożenia dla Tayyipa Erdoğana, a nie taka, którą jednoczy Ekrém İmamoğlu, który to zagrożenie stanowi.

Przepraszam odpowiadając na pytanie, które sam sobie zadam, ale chciałbym jakoś to tak trochę podsumować, bo może nasi słuchacze i słuchaczki będą miały wrażenie, że przedstawiam tutaj bardzo negatywny obraz dla przyszłości opozycji, tureckiej demokracji i że ewentualne zwycięstwo Tayyipa Erdoğana jest rzeczą jakąś taką...