Mentionsy

Było głównie o dwojgu współczesnych czeskich autorów, czyli o Petrze Szabachu i Katarzynie Tuczkowej.

A zaczęliśmy od ukazującego się właśnie polskiego wydania opowiadań Szabacha pt.

Z tych takich spotkań na żywo, czyli ze spotkań targowych, których też jest bardzo dużo, no bo tych targów tak naprawdę w Polsce jest bardzo dużo i tych większych, i mniejszych, i kiermaszy, to tak naprawdę też mam takie właśnie wrażenie, że to jest tak mniej więcej 35+, często starsze osoby, nawet takie 70, na przykład właśnie przy Szabachu, przy Saturninie, przy książkach historycznych.

To tak troszeczkę działa, że Szabach, rocznik pięćdziesiąty pierwszy, podoba się i tym urodzonym w pięćdziesiątym pierwszym i tym młodszym, natomiast Sołkupowa, urodzona w osiemdziesiątym drugim, niekoniecznie interesuje osoby urodzone w pięćdziesiątym.

Później dalej patrzę, siostry kupiły Szabacha.

No, jeszcze nowego Szabacha nie zamówiły, ale czekam, może na Bonito zamówiły.

Bardzo bym prosiła, bo to jest tak, no ci co lubią humor, no to oczywiście tego Szabacha, Saturnina sobie kupią z Firaka, a to jest jednak, taka grupa istnieje, to się nie czarujmy, że jej nie ma.

Chodzi mi o to, że oczywiście takie szczegóły właśnie z kuchni, z zwyczaju, na przykład w najnowszym szabachu dawałam przepis do złotego prosiątka, które widzimy poszcząc Wigilię, no bo też skąd Polak przeciętny ma to wiedzieć.

Na szabach nagrody raczej takiej by nigdy nie dostał.

Nie tylko Krym i nie tylko Szabacha.

Wrzućcie jakieś komentarze, kogo sobie wyobrażacie czytającego na przykład serię wyprochaskowej albo Bielą wodę albo Szabacha.

Tylko nie mów mi, że wszyscy są szabachami i tuczkowymi, bo nie są.

Ale powiem Wam, że czasami też doświadczony tłumacz też wpada w te pułapki i mi się to zdarzyło nawet, nawet teraz przy tym nowym szabachu.

I wpadłabym w pułapkę, w pułapkę wpadłam też przy innym szabachu, w pierwszym wydaniu, gdzie była ślietka na choleń, czyli pędzel do golenia, a ja zupełnie bez troski przełożyłam to na szczotkę do golenia, redaktorka, korektorka to puściły, no przecież co, szczotka, nie?

Szczególnie u Szabacha.

No to dobrze, to dobrze, bo zaczęliśmy od tego, że Szabach na przykład nigdy nikogo nie udawał, więc trzeba być zawsze szczerym.

Nie wiem, ja zawsze zakładam, że coś jest tak, jak zaczęliśmy od Szabacha i nieudawania.

Chociaż muszę przyznać, że w przypadku Saturnina, w przeciwieństwie do Szabacha, miałam troszeczkę takich głosów, że ludzie po prostu nie zrozumieli tego typu humoru.

Nie do końca się na nim poznali, natomiast jest też druga część odbiorców, którzy mówią, że właśnie to jest wspaniałe, a Szabach jest zbyt wulgarny, zbyt dosadny.

Arystokracja powstała w latach 40., więc nie ma tam takich słów, jakich używa Petr Szabach.

Z małymi wyjątkami, powiedzmy właśnie Szabach, który pod koniec lat 90., ale jednak większość to są książki XXI wieku.

O Petrze Szabachu, Katerynie Tućkowa roli, jaką wydawcy polscy wydający czeską literaturę odgrywają w przybliżaniu Czech-Polsce, w ogóle o wydawaniu czeskiej literatury w Polsce i o mnóstwie innych rzeczy rozmawiałem z Julią Różewicz, właścicielką wydawnictwa Afera, równocześnie tłumaczką czeskiej literatury właśnie.