Mentionsy

również w PRL-u, czy może przede wszystkim właśnie w PRL-u, jakby takie pewne myślenie o polskim dziedzictwie.

Również być może dlatego, że z kolei inaczej niż w PRL-u, dużo bardziej aktywnym tutaj aktorem jest jednak Kościół, religia, prawda?

Raz do roku z okazji Sylwestra to pewnie... A jak myślisz, bo wyczytałem też w twoich tekstach taką trochę przerażającą statystykę, że my już pijemy więcej niż w PRL-u.

No tak, no bo nawet pętla, która jest takim obrazem Hasa, która jest takim obrazem alkoholizmu, chyba takim najbardziej takim in your face w tym kinie PRL-u, jakby to jest bardzo wyraźnie film o tym, że picie się nie kończy, że picie jest jakby wieczne, nawet w takim sensie transcendentalnym, że ten facet nawet, takie jest wrażenie w tym filmie, że on umrze, a i tak będzie dalej pił.

Bo mi się wydaje, to o czym mówiłaś i to też o tej, o tej, te wątki tej odpowiedzialności taką indywidualnej, ale też wątek, o którym mówiliśmy przy okazji PRL-u, że państwo z jednej strony tworzyło różne narzędzia do walki z alkoholizmem, te promocje trzeźwości, ale też izby wytrzeźwień i tak dalej, i tak dalej.

Kiedyś jednak ta kultura PRL-u była kulturą wódczaną zasadniczo.