Mentionsy

Jak wiecie, wojna między Izraelem i Iranem, w którą zaangażowana jest również Ameryka, doprowadziła do kryzysu naftowego.

O tym, czy Chiny straciły Iran, za chwilę zapytam profesora Dominika Mierzejewskiego, twórcę Ośrodka Spraw Azjatyckich Uniwersytetu Łódzkiego, ale zanim rozmowa, przenosimy się do Waszyngtonu, w którym prezydent Trump coraz dalej przesuwa granice nie tylko dobrego smaku.

Pekin odnotował wyjaśnienia Waszyngtonu, że przesunięcie terminu podróży nie ma związku z kwestią swobody żeglugi w cieśninę Ormus, lecz z wojną w Iranie.

To akurat dość mętne wyjaśnienia, bo wojna w Iranie ma przecież ścisły związek – zamknięcie Cieśniny Ormus.

Gospodarz Białego Domu uzasadnił to trwającą wojną z Iranem i koniecznością swojej obecności w Waszyngtonie.

I to jest niełatwa sytuacja, bo japońska premier raczej nie chce wysyłać Japończyków na wojnę z Iranem, ale przede wszystkim ze względu na pacyfistyczną japońską konstytucję nie może.

Na nią też niejako wpływ miały te wydarzenia odległe na Bliskim Wschodzie, ale w tym roku Chiny straciły już Maduro, tracą Iran.

Z tym, że należy pamiętać, że akurat w przypadku Iranu te koszty nie są aż tak kłopotliwe dla Chińskiej Republiki Ludowej, bo pamiętajmy, że to dziewiąty producent ropy naftowej na świecie.

Iran w tych kalkulacjach pekińskich to jest raptem 13 miliardów dolarów handlu obupólnego za 2024 rok.

Iran ma deficyt handlowy z Chińską Republiką Ludową.

Iran nie stanowi jakiegoś elementu, który może chińską gospodarkę zatopić.

Chińczycy próbowali zorganizować grupę państw, w tym Pakistan, Rosję, Iran, żeby stabilizować Afganistan.

Mimo, że Afganistan to tylko 74 kilometry granicy z Chińską Republiką Ludową, to jednak bardzo istotny element, w którym Iran odgrywał, nie powiem, że kluczową rolę, bo Pakistan jest takim