Mentionsy

No i zaczęłyśmy szukać razem.

Były na przykład sajgonki, była na przykład kapusta z grzybami, były ciasta, był barszcz z kartonika, no i takie tam.

I to były takie pierwsze próby, w ogóle takie nasze pierwsze biesiadowanie przy stole, bo jednak studenckie imprezy polegają na czymś zupełnie innym.

Potem tylko ja już tam zostałam.

Jeszcze czasami ktoś się porwie na dom.

Tego życzę sobie i nam wszystkim.

No i to jest coś, co ja sobie zaraz wyszukam.

Stresowałam się, że będę rodzić w środku remontu nowego mieszkania i przeprowadzać się z noworodkiem.

Gdy to piszę, do mojej piersi przyssana jest i zasypia najsłodsza na świecie dziewczynka, moja córeczka, która w ubiegłym roku z brzuszka słuchała Castmasu, a teraz towarzyszy on nam na wspólnych spacerach z psem.

Martwiłam się rok temu przeprowadzką z nowolotkiem.

Stara się mnie niczym trudnym nie obarczać, bo ja głównie zajmuję się teraz domem i dzieckiem, a on pracuje i działa z mieszkaniem.

Poradnik dla wątpiących pisze do nas M.

Od czterech lat zbieram te podcasty i jeszcze wszystkiego nie przesłuchałam.

Uwielbiam smak zimowej herbaty i to, że przyprawa do piernika od razu sprawia, że kawa kojarzy się tylko z grudniem.

Szukanie oświetlonych choinek w mieście i jadąc nocą poza miastem.

Robienie małych prezentów moim przyjaciołom.

Jezus, to wam totalnie polecam.

Dziękuję za Wasze rady, szczerość i ból brzucha ze śmiechu, za możliwość poznania Waszych zwierzątek, za ciepłe słowa, wspólne posiłki, za granie, historie, które mnie zmieniły i za to, że jesteście moim świętym gralem.

Nadzieja, której ja też potrzebowałam.

Zastanawiający jest fakt, że na te poprzednie razy nigdy się nie zdecydowałam.

Słuchając waszych historii z wieloma się utożsamiam.

I odeszłam.

Nigdy nie byłam za granicą, jedynie w kraju, do którego się przeprowadziłam.

Cudownych świąt i spokoju życzę nam wszystkim.

Zlecali to zewnętrznej firmie, w której ja pracowałam.

Nad tym, dlaczego właśnie ten najprostszy układ światełek jest włączany za ósmym razem programatora, a nie za pierwszym.

Jeszcze dokupiłam 200, ale nie wiem.

Wrażenie robiło na mnie przede wszystkim to, jak każda scenografia była dopracowana, jakby faktycznie był to czyjś dom.

I zostałam wezwana, żeby przełączyć program.

Nawet nagrałam proces jej ubierania w trybie poklatkowym.

Tegoroczne święta będą u mnie inne, bo po raz pierwszy z moim półrocznym synkiem.