Mentionsy

Uściski dla Ciebie Justynko i wszystkich Castmasowiczów Agnieszka.

Nawet jeśli Castmas przestanie kiedyś istnieć, i tak będę pisać na koniec roku maile do samej siebie, by za rok spojrzeć na dzisiejsze problemy z nową perspektywą.

Gdy to piszę, do mojej piersi przyssana jest i zasypia najsłodsza na świecie dziewczynka, moja córeczka, która w ubiegłym roku z brzuszka słuchała Castmasu, a teraz towarzyszy on nam na wspólnych spacerach z psem.

Myślę, że wczoraj to, co powiedziałam jednej Castmasowiczce na temat też takiej trudnej sytuacji finansowej, to jest adekwatne.

Na początku chciałam podziękować za to, że mimo różnych kłopotów, które ostatnio Cię spotykają, Castmas nadal działa.

I trochę też ten Castmas to jest taka właśnie wypadkowa, czy nie wypadkowa, tylko może to jest też to, to jest taka kwintesencja świąt, że się po prostu napinamy, napinamy, napinamy, a potem coś nie wychodzi, jesteśmy rozczarowani.

Odkąd pojawił się Castmas postanowiłam spędzać te 24 dni dbając o siebie i innych przez różne dobre doświadczenia i rytuały.

Radosnych Świąt dla Ciebie, Justynko, Twojej rodziny i wszystkich Castmasowiczów.

Na wstępie chciałabym powiedzieć, że piszę do ciebie Justyno i Castmasowicze już trzeci rok z rzędu, ale to pierwszy raz, kiedy postanowiłam wysłać tego maila.

Droga Justynko i drodzy Castmasowicze, czuję się trochę odpowiedzialna za to, jak sporo z Was może postrzegać tę wyidealizowaną wizję dekoracji świątecznych.

I tu jeszcze ostatnia ciekawostka, może to jest jeden z najciekawszych maili castmasowych.