Mentionsy

Jej mąż, Martin Bond, początkowo wybrał karierę wojskową, lecz po zwolnieniu ze służby zapisał się na Uniwersytet Stanowej Utah.

Na początku 2010 roku Rachel Bingham i Martin Bond byli już po rozwodzie, choć pozostali w przyjaznych relacjach.

W marcu 2010 roku, niedługo po sfinalizowaniu rozwodu, 23-letni Bond zwierzył się swojej byłej żonie.

Martin Bond znał ofiarę morderstwa, Kaya Mortensena, jako że jego ojciec był jednym z długoletnich przyjaciół Kaya.

Jako dziecko Bond bywał w domu Kay'a w Payson.

Martin Bond potrzebował pieniędzy, a ponieważ znał Mortensena, wiedział, że starszy mężczyzna posiadał cenną kolekcję broni palnej.

Gdy Kay otworzył, od razu rozpoznał Bonda i zaprosił obu do środka.

Gdy tylko weszli, Rettig i Bond wyciągnęli pistolet kaliber 40 i kazali Kayowi skrępować się opaskami zaciskowymi.

Zaznajomiony z układem pomieszczeń, Martin Bond zmusił Kaya, by wszedł na górę, do łazienki na pierwszym piętrze.

Benjamin Rettig schował się za schodami, trzymając pistolet, a Martin Bond otworzył.

Gdy Bond wpuścił ich do środka, Rettig wyszedł z ukrycia, wycelował w nich z broni i zaprowadził ich do salonu.

W tym czasie Bond opróżnił bunkier z 25 sztuk broni i amunicji, ładując wszystko do swojego niebieskiego hatchbacka zaparkowanego na podjeździe.

Martin Bond nie wyjaśnił Rachel, dlaczego on i Rettig zdecydowali się oszczędzić życie małżeństwa Mortensenów.

Jeśli by się jej nie trzymali, Bond i Rettig zagrozili, że zabiją ich i ich rodziny.

Bond powiedział Rachel, że razem z Rettigiem zakopali broń Kay'a gdzieś na pustyni w pobliżu Vernal, gdzie mieszkali, ale teraz chciał ją przenieść.

Następnie pojechała na pustynię z Bondem i ich małym synem.

Bond odnalazł broń Kay'a i załadował ją do ciężarówki, po czym pojechali do pobliskiego parku.

Rachel pilnowała syna i rozpaliła ognisko, podczas gdy Bond znalazł ustronne miejsce, gdzie ponownie zakopał broń.

Rachel zrobiła też tego dnia kilka zdjęć urwiska oraz Bonda stojącego obok ciężarówki U-Haul.

Starała się odsunąć od siebie to, co usłyszała od Bonda, ale pod koniec 2010 roku nie mogła już dłużej tego ukrywać.

Podczas nagrywanego przesłuchania, na które stawiła się osobiście, opowiedziała detektywom wszystko, co powiedział jej Martin Bond.

Martin Bond i Benjamin Rettig wyglądali niemal dokładnie tak, jak opisało małżeństwo.

Rachel powiedziała też, że Bond nie zakopał całej broni.

Śledczy uzyskali nakaz przeszukania domu Marcina Bonda.

Bond zaprzeczył, jakoby miał coś wspólnego ze zbrodnią, ale nie mógł powstrzymać policji przed wykonaniem nakazu.

Skonfrontowany z dowodami, Martin Bond zmienił wersję wydarzeń.

Bond stanowczo twierdził, że to nie on zabił Kaya.

Bond i Rettig najwyraźniej mu uwierzyli i nie szukali innych łupów w domu.

Dzień po aresztowaniu Bonda i Rettiga prokuratura złożyła wniosek o wycofanie wszystkich zarzutów wobec Rogera i Pameli.

Po tym jak Martin Bond i Benjamin Rettig zostali oskarżeni o zabójstwo Kaya Mortensena, obrońca Rettiga szybko wynegocjował z prokuraturą ugodę.

Częścią ugody było pełne i szczere przyznanie się do winy oraz złożenie zeznań przeciwko Bondowi podczas jego procesu.

Reddick powiedział, że po raz pierwszy usłyszał o pomyśle Bonda, gdy ten zadzwonił do niego w dniu zbrodni.

Wersja Rettiga różniła się jednak od tej, którą przedstawił Bond.

Podczas gdy Bond twierdził, że to jego przyjaciel zabił Keja, Rettig mówił odwrotnie.

Po tym jak skrępowali Kejowi nogi w łazience, Bond miał zejść do kuchni i wrócić z nożem rzeźnickim.

Stał w łazience z bronią, gdy Bond wielokrotnie podcinał Kejowi gardło, a następnie dźgnął go nożem.

Według Rettiga Bond chciał również zabić Rogera i Pamelę.

Po tym jak para została skrępowana, Bond miał wrócić do kuchni po kolejny nóż.

Ponieważ Martin Bond nie przyznał się do winy i stanął przed sądem, wersja Rettiga miała zostać przedstawiona podczas jego zeznań przeciwko długoletniemu przyjacielowi.

Proces Marcina Bonda rozpoczął się dopiero dwa lata później, w styczniu 2013 roku.

Rettig otwarcie odpowiadał na pytania o swoje dzieciństwo i przyjaźń z Martinem Bondem.

Reddick powiedział, że był wtedy w restauracji, w której pracował, gdy zadzwonił do niego Bond i poprosił, żeby do niego wpadł.

Obrona Bonda twierdziła, że cała zbrodnia była pomysłem Rettiga.

Bond miał niechętnie zgodzić się na napad, ale tylko pod warunkiem, że Kay'a nie będzie w domu.

Gdy dotarli do domu i okazało się, że Kay jest obecny, Bond rzekomo chciał się tylko przywitać i odejść.

Od chwili aresztowania Bond i Rettig obwiniali się nawzajem o zabójstwo.

Prokuratura liczyła na zeznania Rettiga, by potwierdzić winę Bonda, ale mieli też innego świadka gotowego zeznawać, że to właśnie Bond był zabójcą.

W 2011 roku Martin Bond został przyłapany na wymianie notatek z innym więźniem w zakładzie hrabstwa Utah.

Pewnej nocy młodszy więzień zapytał Bonda, dlaczego zrzuca całą winę na swojego przyjaciela z dzieciństwa.

Bond odpowiedział na piśmie.

Ekspert od pisma ręcznego z policji hrabstwa Salt Lake potwierdził, że notatka została napisana starannym pismem odręcznym i w pełni odpowiadała charakterowi pisma Martina Bonda.

Były przyjaciel Bonda zeznał również, że przez lata Bond czasem mówił o tym, jak zabiłby człowieka, gdyby musiał.

Prokurator hrabstwa Utah argumentował, że to Bond, a nie Rettig, miał motyw, by zabić Kaya.

Kay znał Bonda, a Rettiga nigdy wcześniej nie widział.

Dlatego logiczne było, że Bond chciał usunąć świadka, który mógłby go rozpoznać.

Roger i Pamela Mortensen długo zeznawali o tym, co spotkało ich z rąk Bonda i Rettiga.

Pamela zeznała, że to Bond mówił najwięcej i wydawał polecenia.

Martin Bond został uznany za winnego morderstwa, włamania z użyciem przemocy, napadu i trzech przypadków porwania.

Podczas ogłaszania wyroku Bonda, Roger zwrócił się bezpośrednio do niego, mówiąc

Wszystko to skończyło się nagle, gdy Martin Bond i Benjamin Rettig postanowili go obrabować.