Mentionsy

Lada moment minie pół roku od chwili, gdy Stany Zjednoczone wraz z Izraelem zaatakowały Iran.

Dzisiaj, po blisko 6 miesiącach, Iran, strona militarnie słabsza, nie tylko stawia opór, ale wręcz kontratakuje i wysuwa żądania.

Nasza wiedza też nie jest tu szczególnie rozbudowana, ale braki za chwilę uzupełnimy, ponieważ razem z nami w Krakowie jest teraz iranista i afganolog z Uniwersytetu Jagiellońskiego dr Mateusz Kłagisz.

Tak sobie myślę, że gdyby na spotkaniu w sprawie zawarcia pokoju z Iranem negocjatorzy Waszyngtonu zaczęli mówić cytatami z czternastowiecznej poezji perskiej, to szansa na sukces takiego spotkania pewnie wzrosłaby kilka razy.

Natomiast w Iranie znalezienie kogoś, kto

Złego przeproś, a równocześnie w tym wszystkim jest wprowadzana również znajomość literatury perskiej, znajomość, zainteresowanie literaturą perską, bo ta znajomość przekłada się na zainteresowanie literaturą, bo czytelnictwo w Iranie jest wyraźnie większe niż na przykład w Polsce.

A w przypadku Nowego Roku, który w Iranie zawsze wypada w początek astronomicznej wiosny, to może być między powiedzmy

W szerszym znaczeniu irański będzie odwoływał się do współczesnego państwa Iran, Islamskiej Republiki Iranu.

A że w Iranie w latach dwudziestych i trzydziestych za sprawą przede wszystkim Erezy Szacha Pahlaviego dokonano takiego zwrotu ku nowoczesności, w ramach którego miano stworzyć jeden naród, taki zunifikowany naród.

Przecież przypomnijmy, Iran jednak jest państwem wieloetnicznym, wielojęzycznym i do pewnego stopnia również wieloreligijnym.

Skoro Pan wywołał do odpowiedzi Rezę Szacha Pahlaviego, który rządził na początku XX wieku i zmienił kraj w ten Iran, który, no do pewnego stopnia zmienił ten Iran, który mamy w tym momencie, no jeszcze była po drodze oczywiście rewolucja islamska, to może nad tym się zatrzymajmy.

Pokazywał, że my Iran, czy my Persowie, my Irańczycy, wtedy też nazwa kraju została zmieniona oficjalnie na Iran, jesteśmy jakoś osobni, mamy swój charakter, mamy swoją tożsamość i powinniśmy być z tego dumni, powinniśmy być dumni ze swojej odmienności.

To jest nazwisko, które przyjął, tak zresztą jak kazał przyjąć innym Irańczykom nazwiska, czyli zerwał z taką tradycją przydomków i tytułów obecną przez wiele wieków w historii Iranu i kulturze irańskiej.

On musiał się też dokonać dlatego, że należało pokazać światu zewnętrznemu, iż Iran nie zamyka się tylko i wyłącznie w islamie, ale ma tę swoją wielką, długą i głęboką historię.

Ale wracając do meritum Reza Shah jak gdyby dokonując tej modernizacji musiał również pokazać państwom europejskim a walczył czy mocno starał się o to by Iran mocno uzależniony zwłaszcza w XIX wieku od Wielkiej Brytanii i Rosji pokazał swoją

Swój potencjał kulturowy, czy ekonomiczny, czy społeczny poprosił Ligę Narodów o to, by w takiej oficjalnej komunikacji z jego rządem, ale również między sobą, zaprzestała używania terminu Persja i stosowała termin Iran.

Irańczycy zawsze nazywali swój kraj Iranem.

Irańczycy zawsze nazywali swój kraj Iranem.

Wzięli nazwę jednej z prowincji Persja, która znajduje się w południowo-zachodnim Iranie i zaczęli ją traktować jako ogólny termin na określenie całego państwa.

Oni zawsze mówili o swoim kraju Iran.

W różnych wariantach oczywiście fonetycznych w zależności od okresu historycznego, ale to zawsze był Iran.

I Reza Szach tak naprawdę powiedział, słuchajcie, my nazywamy swój kraj Iranem i chcemy, żebyście nas nazywali Iranem.

To znaczy w XIX wieku, jak wspomniałem, Iran stawał się powoli takim państwem półkolonialnym.

Na początku XX wieku Wielka Brytania i jeszcze carska Rosja podpisały taki dokument, który dzielił de facto Iran na strefy wpływów.

Chodziło o to, że zamiana Persji w Iran równocześnie stanowi