Mentionsy

Big Book Podcast. O książkach
Big Book Podcast. O książkach
23.10.2025 08:00

Sztuka na indeksie | Rozmowa z Wiktorem Jerofiejewem w Big Book Cafe | Jesteśmy przeciw. Pytania o inną Rosję. | Literatura na żywo!

JESTEŚMY PRZECIW. PYTANIA O INNĄ ROSJĘ

Książki. Rozmowy. Spektakl

26 – 28 września 2025

Big Book Cafe MDM I Warszawa

Weekend inspirowany książkami i opowieściami o sprzeciwie będzie próbą zrozumienia przyczyn, dla których Rosja jest współcześnie wrogiem Ukrainy, Europy i wolności.

Oraz okazją do zadania pytań o scenariusze przyszłości, o nieuchronność kursu wyznaczonego przez Putina, a także o los tych, którzy znaleźli się w potrzasku władzy i wielkiej historii.

--------------------------------------------------------------------

SZTUKA NA INDEKSIE


Rozmowa z WIKTOREM JEROFIEJEWEM

Z autorem rozmawiała ANNA KRÓL

Tłumaczyła z języka rosyjskiego JÓZEFINA INESA PIĄTKOWSKA

.Wydarzenie odbyło się 28 września, niedziela, o godzinie w Big Book Cafe na ulicy Koszykowej 34/50.

Jaki jest los i zadanie artystów oraz pisarzy sprzeciwiających się autorytarnej władzy? Gdzie żyją, o czym piszą współcześni rosyjscy dysydenci. Kto publikuje ich książki, kto je czyta? O tym, komu jest dziś potrzebna literatura sprzeciwu i jakim głosem mówią współcześnie opozycyjni twórcy rosyjscy, a także o światowym bojkocie rosyjskiej kultury, opowiada pisarz i publicysta Wiktor Jerofiejew, który w swoich powieściach bezwzględnie rozlicza się z rosyjską historią i narodową megalomanią, a ostatnio – także z reżimem Putina. W ojczyźnie uznany za skandalistę i prowokatora, od lat żyje, tworzy i publikuje w Niemczech, a w pisarstwie nieustannie zmaga się z mitem „duszy rosyjskiej”.


WIKTOR JEROFIEJEW (UR. 1947)

Pisarz i publicysta. Autor powieści, opowiadań i esejów. Urodził się w rodzinie radzieckiego dyplomaty (a wcześniej tłumacza Stalina), w dzieciństwie mieszkał w Paryżu. Ukończył studia na Uniwersytecie Moskiewskim, jest doktorem nauk humanistycznych. W 1979 r. był jednym z inicjatorów „Metropolu” – wydanej w drugim obiegu antologii tekstów pisarzy zakazanych przez cenzurę. Został wyrzucony ze Związku Literatów i objęty zakazem druku. Jego książki zaczęto wydawać w Rosji dopiero w 1988 r., po dojściu Gorbaczowa do władzy.Wiele jego tytułów ukazało się w polskim tłumaczeniu, m.in. powieści „Rosyjska piękność”, „Sąd Ostateczny”, „Encyklopedia duszy rosyjskiej”, „Dobry Stalin”, „Akimudy”, „Różowa mysz” oraz zbiory opowiadań „Życie z idiotą”, „Mężczyźni”, „Rosyjska apokalipsa” i „Ciało”.Zaliczany do wybitnych postmodernistów, w prozie uchodzi za skandalistę i prowokatora. Posługuje się groteską i sarkazmem, a jego przewrotna twórczość jest bezwzględnym rozliczeniem z przeszłością i mitami. W literaturze zmienił romantyczny motyw żywiołowej „rosyjskiej duszy” w gorzki obraz społecznej degeneracji i apatii.

Mieszka w Berlinie. Publikuje w Niemczech, tam ukazała się m.in. powieść „Wielki Gopnik” o dojściu Putina do władzy. Jako publicysta współpracuje z mediami w Europie oraz USA, m.in. z „Gazetą Wyborczą”, „Frankfurter Allgemeine Zeitung” i „New York Times Book Review”.

Sponsorzy odcinka (1)

Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego post-roll

"Jednym z partnerów strategicznych jest Centrum Dialogu im. Juliusza Miroszewskiego"

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 6 wyników dla "UNESCO"

Jak to się stało, rozumiecie, że mój ojciec w środku lat 60-tych był wiceprezydentem UNESCO w Paryżu.

I pamiętam, że w latach sześćdziesiątych, kiedy mój ojciec był takim wiceprzewodniczącego UNESCO w Paryżu i często tam bywaliśmy, to pamiętam, że gdzieś w sześćdziesiątym drugim roku, w sześćdziesiątym szóstym roku zobaczyłem na straganach, że są sprzedawane książki Markiza de Sade'a.

Kiedy mój ojciec był wiceprezydentem UNESCO, on mówił mi, Wiktor, dlaczego nie pojedziesz do Paryża?

UNESCO jest dużą organizacją.

Pamiętam, jak jeszcze kiedy mój ojciec pracował w UNESCO, to sam się mnie pytał, a Wiktor, a dlaczego ty nie pojedziesz i też nie będziesz pracował w UNESCO w Paryżu?

I udało mi się, który był filozofem i udało mi się opublikować tę pracę i od tego czasu byłem uważany za wroga politycznego, więc nie mogłem pojechać do UNESCO i pracować w Paryżu, dlatego że nie otrzymałem właściwej już opinii.