Mentionsy

Jest to biografia Grety Garbo napisana przez Antoniego Gronowicza w roku 70. najprawdopodobniej piątym.

Gronowicz napisał biografię Garbo.

To znaczy Gronowicz napisał biografię Garbo, która wygląda jakby Garbo opowiadała sama swoimi słowami Gronowiczowi, który był jej przyjacielem.

Z tej biografii dowiadujemy się między innymi, że Antoni Gronowicz był kochankiem Grety Garbo.

I że uczestniczył Gronowicz między innymi w spotkaniu Grety Garbo z Churchillem, kiedy to siniący się Churchill przez całe spotkanie patrzył się na biust Garbo.

Jest to, że Gronowicz zainstalował prawdę w fikcji, którą jest ta książka, to znaczy biografia Garbo napisana przez Gronowicza kończy się rozmową Gronowicza z Garbo, której Garbo mówi mu, że nie należy wydawać tej książki, bowiem

Po czym Garbo zgadza się na to, żeby ta książka się ukazała, ale dopiero po jej śmierci.

prawnicy Garbo dogadali się z prawnikami Gronowicza.

Ta książka ukazała się w latach 90. po śmierci i Gronowicza i Garbo.

Mało tego, Gronowicz zrobił z Garbo w zasadzie idiotkę, to znaczy Garbo po tym, jak uprawiała seks z Gronowiczem, wstaje z łóżka i zaczyna podskakiwać.

A Garbo, która jest w zasadzie...

Jest dostępna w taniej książce po 5-6 złotych, więc zanim ja zdążę napisać swoją książkę, to zachęcam Państwa do zapoznania się z biografią Grety Garbo napisaną przez Antoniego Gronowicza.

Znowu, co łączy biografię Grety Garbo z książkami, o których mówię dzisiaj?

Greta Garbo usunęła się z życia, podobnie jak bohater Gołębia, podobnie jak bohater Samotnika.

Znalazłem absolutnie fenomenalny cykl zdjęć na stronie poświęconej Grecie Garbo.

Jest to cykl zdjęć paparazzi, którzy próbowali uchwycić Gretę Garbo na ulicach Nowego Jorku w latach 50., 60., 70., 80.

Nie dostrzegamy w tej kobiecie Grety Garbo, ale tak, to jest Greta Garbo uciekająca właśnie przed reporterami, przed szumem medialnym świata.

I Grecie Garbo chyba się to w przeciwieństwie do

To znaczy projekt Grety Garbo, takiego totalnego wymazania się z życia, w zasadzie chyba się udał do tego stopnia, że kiedy król Szwecji przyjechał do Nowego Jorku, to przyszedł do Grety Garbo.

Po prostu przyszedł do mieszkania Grety Garbo, żeby się z nią spotkać.

To nie Greta Garbo przychodziła do króla, tylko król przyszedł do Grety.

Ostatecznej, totalnej wolności, czyli projekt Grety Garbo jest projektem udanym i dlatego mówię o nim jako ostatnim.