Mentionsy

W Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, dzięki współpracy kilku podmiotów, między innymi OSY, ale także Wydawnictwa WAB i samego Muzeum, miał miejsce kilkudniowy festiwal Afrofuturyzmu.

W samych kręgach artystów, twórców, autorek istnieją głosy, które wyraźnie jednak rozdzielają doświadczenie, czy też rozumienie, czy też widzenie przyszłości z perspektywy kontynentu afrykańskiego i szczególnie nawet nie tylko z samego procesu dekolonizacji, ale tego, co się potem wydarzyło i jak on nie do końca poszedł tak, jak się na początku optymistycznie wydawało w latach 60.

Wcale nie są homogeniczne, w jakiś taki sposób harmoniczne i że w tym myśleniu i wkreśleniu tych wizji istnieją dosyć duże rozbieżności, całe spektrum pozycji, jak się ustawiać zarówno w stosunku do przyszłości, no ale też tak, innych osób, czyli białych obywateli danego kraju, które w wielu przypadkach w USA byli też wcześniejszymi oprawcami albo przynajmniej w najlepszym przypadku osobami ukrzywilejowanymi.

Tylko, że Delaney poza paroma wczesnymi powieściami, które były takimi trochę space operami, dosyć można by powiedzieć prostymi, cała reszta twórczości Delaniego, który do niedawna jeszcze pisał, on wciąż żyje, chociaż już nie jest taki bardzo produktywny literacko, jest bardzo trudna.

Natomiast wydaje mi się, że to, gdzie możemy dostrzec różnicę, być może dosyć oczywistą, kiedy już ją raz sobie wyartykułujemy i to, co może stanowić wyzwanie dla tłumaczy na przykład na język polski, to jest obecność

W naszych czasach, w tych trudnych czasach, tak naprawdę rozglądanie się po różnych źródłach wiedzy i niewiedzy, po różnych przeczuciach i takich obszarach duchowo rozwiniętych, ale także bałaganiarskich, prowadzących różne chaosy pojęciowe.