Mentionsy

Cały czas przerabiamy sobie razem pierwszy list Jana i patrzymy sobie wciąż, jak Jan zachęca wspólnoty, do których pisze, do pewnej weryfikacji wewnątrz nich, żeby mogli odkryć to, kto jest tym prawdziwym, kto naprawdę uwierzył w Jezusa Chrystusa jako swojego Pana i Zbawiciela.

Głoszenie Chrystusa, który jest fałszywy.

Dlatego, że pokazuje, że w tym okresie, jak to nazywa ostatniej godzinie, czyli czasie od momentu przyjścia Chrystusa, Jan mówi, jest ostatnia godzina.

Wraz z przyjściem Chrystusa nastąpił pewnego rodzaju przełom w historii świata.

Po grecku się mówi antychristoi, czyli przeciwnik Chrystusa, jego wróg.

Jan pokazuje, że nastąpiła ostatnia godzina, więc wraz mamy prawdziwego Chrystusa, który daje życie i daje zbawienie, ale mamy również fałszywych Chrystusów, którzy próbują znęcić ludzi i zwieść.

Więc Antychryst i to, że przedstawia się fałszywego Chrystusa jest jednym z objawów tego czasu, który teraz mamy.

Jest to wróg Chrystusa, przeciwnik pomazańca, a według Jana to są fałszywi nauczyciele.

choćby Ewangelię Tomasza, która ostatecznie nie weszła do kanonu Pism Świętych, bo widać w niej właśnie naleciałości tych wierzeń, które ludzie mieli zanim przyjęli Chrystusa.

Jan pokazuje, że ci apostaci odeszli od tego wizerunku Chrystusa, który przedstawili apostołowie.

Kiedy tworzymy sobie pewien obraz Chrystusa, który nie jest zgodny z tym, co oni nam zostawili.

Bożym Słowem skierowanym do ludzi, które przede wszystkim pokazuje nam na Chrystusa.

Biblia nie mówi o wszystkich problemach, które nas dotykają, ale przede wszystkim pokazuje nam Chrystusa i z tego...

Jeżeli mam jakiś pogląd na Chrystusa, który jest fałszywy,

Tak jak wierzymy, tak będzie się kształtowało całe nasze życie i dlatego Jan ostrzega ich przed fałszywym patrzeniem na Chrystusa i co więcej pokazuje, że to ma wieczne konsekwencje.

To, w jakiego Chrystusa wierzę, będzie miało wieczne konsekwencje i będzie miało wpływ na to, czy ja mam dostęp do Ojca, czy go nie mam.

I mówił o tym, jak to akurat jest taka ciekawostka również historyczna, że kiedy cesarstwo przyjęło chrześcijaństwo, to nastąpiła pewna zmiana nawet w rzeźbiarstwie odnośnie Chrystusa.

I w ten sposób, jednocześnie obok tych wielkich, strasznych rzeźb Chrystusa,

Tak podwyższono boskość Chrystusa, że zapomniano, że był też w pełni człowiekiem, który człowieka rozumie, który jest blisko Niego, do którego jest zawsze dostęp, który, tak jak Jan też wcześniej mówił, jest Jego opiekunem, kimś, do kogo mogę mieć bezpośredni dostęp.

Redukując boskość Chrystusa, zaczynamy utożsamiać Jezusa z naszymi ludzkimi pragnieniami, z naszym patrzeniem na świat.

Tak jakby Jezus był Europejczykiem żyjącym w XXI wieku i wszystkie nasze wartości tak naprawdę Jego wartości i w końcu doszliśmy do momentu historii, kiedy idealnie odwzorowujemy Chrystusa.

Żebyśmy na Chrystusa patrzyli w taki sposób, jaki On nie jest.

Z tego, że poznaliśmy prawdziwego Chrystusa, który ratuje grzesznika.

To królewskie panowanie Chrystusa, dla którego człowiek wyłupuje gorszącego oko.

To wołanie Chrystusa, na głos którego uczeń porzuca swe sieci i rusza jego śladem.

Jest łaską, bo wzywa do naśladowania Jezusa Chrystusa.

Ale Jan z jednej strony pokazuje na tych fałszywych nauczycieli i to, jak patrzą na Chrystusa, ale z drugiej strony zachęca tych, którzy uwierzyli w tego prawdziwego.

Ja wiem, że jeżeli Ty tutaj, teraz faktycznie doświadczyłeś Chrystusa i Go znasz, i Go naprawdę znasz, to też potrzebujesz utwierdzenia w tym, jaki jest i przede wszystkim w jaki sposób mogę wiedzieć, czy Go faktycznie poznałem.

Prawdziwe patrzenie na Chrystusa, można powiedzieć, jest testem naszej duchowości.

Chrześcijaństwo to nie jest tylko jakiś światopogląd, ale to jest dogłębne znanie Chrystusa jako Zbawcy.

Ale jednocześnie jesteśmy atakowani w tym, żeby patrzeć na Chrystusa w nieprawdziwy sposób.