Mentionsy

Dzisiaj rozmawiamy o Lidze Mistrzów, o meczach Interu, Juventusu i Atalanty.

Ten rozdział nagrywam jeszcze przed meczami Atalanty i Juventusu, w związku z tym moja wiedza w tym momencie ogranicza się do tego, że zdaję sobie sprawę, że jedna z trzech ekip już z gry odpadła.

Oczywiście, gdybym chciał splunąć w tym momencie ironią i sarkazmem, powiedziałbym, co zresztą napisałem na X, że Inter potrzebował dwóch meczów, żeby wyszarpać wynik, który Juventus osiągnął już w jednym spotkaniu, czyli 2-5, no bo takim rezultatem zakończył się dwu mecz Nerazzurri z Bodo, podczas gdy już w pierwszym meczu Juventusu z Galatasaray widzieliśmy na tablicy wyników właśnie taki rezultat.

Od meczu Juventusu, mimo iż był rozgrywany później jako drugi w kolejności, zaczyna się ta seria tekstów.

Zwycięstwem Juventusu, ale rezultatem w postaci odpadnięcia turyńczyków z Ligi Mistrzów.

Powinien być ten mecz moim zdaniem meczem założycielskim Juventusu w tym sensie, że tak się powinno grać, tak się powinno walczyć.

W ostatnim akapicie zresztą Garlando pisze i to jest ten akapit, że mecze Atalanty i Juventusu powinny podnieść nieco morale we Włoszech z uwagi na to, że oba kluby pokazały jakie Calcio wygrywa i może wygrywać w Europie i że to dobra lekcja dla wszystkich zespołów Współwyspu Apenińskiego na przyszłość.

Ja pozwolę sobie już teraz nie zgodzić się z oceną il migliore w obozie Juventusu, bo dla mnie był to absolutnie Manuel Locatelli.

O blamażu Juventusu i absolutnej porażce.

To nawet trudno było nazwać przystawką do meczu Juventusu, chociaż takim technicznie ten mecz był, taką technicznie to spotkanie było.

I to jest właśnie klucz, tak nawiązując, to jest wspólny mianownik meczów Juventusu i Atalanty z różnym rezultatem, ale jednak to jest klucz, o którym każdy zespół powinien pamiętać.