Mentionsy

Walka o Minneapolis jest więc w istocie walką o to, by maska agenta ICE nigdy nie stała się nową twarzą amerykańskiej demokracji.

Śmierć Renee Goode, 37-letniej kobiety zastrzelonej przez agenta ICE w Minneapolis, nie jest odosobnionym tragicznym incydentem, ale dowodem na systemową patologię w działaniach służb federalnych.

Skala brutalności ICE, od siłowego wyciągania z samochodów osób z niepełnosprawnościami, po zatrzymania motywowane wyłącznie obcym akcentem, pokazuje, że agencja przestała pełnić funkcję imigracyjną, a zaczęła działać jak paramilitarne narzędzie zastraszania.

W tym incydencie ICE przekroczyło kolejną granicę.

Problem polega na tym, że ICE całkowicie ignoruje najnowsze stanowisko sądu, selektywnie stosując wyłącznie te fragmenty orzecznictwa, które ułatwiają agresywne działania w terenie.

Aby uniknąć rygorystycznej kontroli sądowej związanej z formalnym aresztowaniem, ICE masowo sięga po instytucje detencji, czyli zatrzymania.

ICE przetrzymywało Ecklunda przez 9 godzin.

ICE wykorzystuje aparat przymusu do doraźnego tłumienia sprzeciwu i zastraszania świadków nadużyć.

Taktyka krótkotrwałego bezpodstawnego pozbawienia wolności jest w istocie przyznaniem, że agencja nie dysponuje dowodami na nielegalną działalność manifestantów, a jedynie nadużywa swoich uprawnień, by fizycznie oczyścić ulice z osób niewygodnych dla administracji.

Temporary Restraining Order, zakazujące brutalnych praktyk ICE w Minneapolis.

Jadid, dziennikarka o jawnie krytycznym stosunku do administracji, której nazwisko w każdej wyszukiwarce internetowej natychmiast przywołuje setki materiałów uderzających w ICE,

Dziennikarka otrzymała ofertę pracy jako oficer do spraw deportacji z bonusem pieniężnym w wysokości 50 tysięcy dolarów, mimo że jej publiczna działalność czyniła ją z perspektywy ICE osobą jawnie krytyczną wobec systemu.

Materiał Jadid pokazuje, że jedynym realnym kryterium przyjęcia do ICE stała się gotowość do natychmiastowego wyjścia na ulicę.

Agenci mają świadomość, że ich przygoda z ICE jest ściśle związana z obecną administracją i może zakończyć się wraz z wyborami za 3 lata.

W przeciwieństwie do lokalnych policjantów, którzy podlegają identyfikacji i cywilnemu nadzorowi, agenci ICE działają w próżni instytucjonalnej.

Choć wiceprezydent J.D.

Mieszkańcy Minneapolis przekształcili swoje miasto w przestrzeń aktywnego oporu, skutecznie paraliżując działania operacyjne ICE poprzez skoordynowaną kontrolę obywatelską.

Kryzys wizerunkowy ICE wykracza dziś daleko poza lewicowo-liberalne bańki informacyjne.

Ikony cyfrowego, prawicowego internetu, takie jak Joe Rogan czy Tim Dillon, dysponujące zasięgami deklasującymi tradycyjne stacje informacyjne, publicznie i bezpardonowo potępiają działania ICE.

Wynika z nich, że od 15 nawet do 20% twardego elektoratu Donalda Trumpa z 2024 roku zdecydowana większość wyborców niezależnych oraz niemal wszyscy wyborcy Partii Demokratycznej uznają obecną aktywność ICE za bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa i stabilności kraju.

Sama agencja ICE znalazła się w dramatycznym kryzysie wizerunkowym.

Oznacza to, że w ciągu niespełna roku ICE straciła więc blisko 30 punktów procentowych poparcia, przechodząc z pozycji instytucji obdarzonej wysokim zaufaniem do formacji ocenianej zdecydowanie negatywnie.

Agresywna taktyka ICE zamiast konsolidować bazę wyborczą wokół wizerunku silnego przywódcy zaczyna ją rozbijać, alienując grupy, które dotąd przemykały oko na radykalizm administracji.

Wydała rozporządzenie zakazujące stanowej policji jakiejkolwiek współpracy z ICE.

Jeszcze tego samego dnia ICE rozpoczęło szeroko zakrojoną, chaotyczną akcję w południowej Virginia.

niebieskich stanów, odmawiających współpracy z ICE.

Walka o Minneapolis jest więc w istocie walką o to, by maska agenta ICE nie stała się nową twarzą amerykańskiej demokracji.