Mentionsy

Jest scena po konfrontacji sióstr w śniadaniowni, po której Agata wychodzi do łazienki i potrzebuje ochłonąć.

I w pierwszej wersji tej książki Agata robi to, co zawsze robię ja, żeby ochłonąć.

Czyli łatwo ci było napisać Agatę, bo Agata jest tą najstarszą siostrą, bo to jest też trochę opowieść dla mnie, jak czytałem, o tym, czym może stać się odpowiedzialność, narzucenie też takiej odpowiedzialności przez rodzinę albo przez wydarzenia i nadanie tej roli bycia opiekunem, opiekunką młodszej siostry, czyli idąc dalej młodszego rodzeństwa.

Zresztą jeden z wątków w twojej książce dotyczy tego, przed czym Agata może nie uchronić swojej siostry.

Znaczy jest tutaj jeszcze dodatkowa figura przyjaciółki mamy, cioci Jadzi, która pełni funkcję trochę matki i gdyby nie to, co Agata czuje sama w sobie wewnętrznie, że musi, że pewne obowiązki są dla niej istotne, bo się sama do tego zobowiązała.

Czy to w ogóle nie jest tak, że jeżeli mamy takie postaci jak Agata czy Kamila, no to zawsze będzie jakiś Tomek?

Dobrze, bo Tomek jest generalnie taką figurą, no, partner, który powraca po latach, Agata go ewidentnie nie lubi, na początku nie wiemy tej książki, dlaczego tak jest, on pojawia się na pogrzebie u boku Kamili, z którą kiedyś żył, wiemy, że się rozeszli, on teraz powrócił, ona wróciła do tej relacji, nie wiemy dlaczego.

Żeby nam gaslightersko nie zdominowały narracji naszej rozmowy te postaci, jakimi są Agata i Tomek, to powiedzmy słowo Kamili dla mnie to najfajniejsza postać tej powieści.

To, które jest, bo tam jest kilka takich drobiażdżków, ale to, o którym mówisz, to, które jest, ono wzięło się stąd, że Agata jest rówieśniczką bohaterów z Topieli.