Mentionsy

Lu Min udało się na tej niewielkiej książeczce objętościowo zawrzeć tak naprawdę diagnozę naszego społeczeństwa teraz, że my wszyscy szukamy kontaktu, ale nie możemy go znaleźć i jesteśmy przeraźliwie samotni.

O samotności to będzie opowieść o osamotnieniu, o bardzo dobrej, niewielkiej książce, noweli chińskiej autorki Lu Min.

Książka Lu Min to opowieść bardzo uniwersalna.

O tym będę z Katarzyną Sarek tłumaczką książki Lu Min rozmawiał już za chwilę.

Idealną osobą do rozmowy o Lu Min i oczywiście przełożyła z języka chińskiego na język polski książkę Być może się wydarzyło.

Lu Min, mam wrażenie takie, udało się rzecz łatwa i trudna jednocześnie.

Lu Min zaczyna dosyć tak mocno, ponieważ czytelnik spodziewa się jakiejś historii kryminalnej, śledztwa dziennikarskiego, a okazuje się, że ten taki dramatyczny początek

Lu Min udało się w tej niewielkiej książeczce objętościowo zawrzeć tak naprawdę diagnozę naszego społeczeństwa teraz, że my wszyscy szukamy kontaktu, ale nie możemy go znaleźć i jesteśmy przeraźliwe samotni.

Zdecydowanie tak i jeszcze zakończenie, nie będę tutaj zdradzać go, ale jest otwarte, co wielu czytelnikom niezbyt się podoba, bo chcieliby takiego mocnego zamknięcia, rozwiązania wszystkich wątków, a tutaj Lu Min tylko pokazuje, nie daje odpowiedzi, nie stawia jakiś takich diagnoz typu należy zrobić to i to, żeby było tak i tak.

Lu Min potrafi jednym szczegółem obalić konstrukcję całej postaci, kiedy na przykład współlokator naszego głównego bohatera, którego imienia nie znamy,

Więc to wymaga takiej precyzji, takiej oszczędności w słowach, unikania właśnie jakiejś takiej kwiecistości języka i myślę, że Lu Min akurat w nowelach jest bardzo dobra i jej nowele zdobywają nagrody w Chinach, są w różnego rodzaju antologiach, w Chinach co roku ukazują się

Więc ja osobiście bardzo nowele lubię i cieszę się, że udało się doprowadzić do wydania w znaku akurat Lu Min jako pierwszą.

A sama Lu Min, jak moglibyśmy ją opisać w pejzażu tego, co w literaturze chińskiej się dzieje?

I myślę, że za jakieś 5-10 lat Lu Min zajmie ich miejsce, że zostanie jedną z tych najbardziej takich honorowanych i znanych chińskich autorek.

Przerażające, bo to jest też opowieść w takim razie o tym, jak ta społeczność, o której trochę próbujemy opowiadać, a o której świetnie pisze Lu Min, jest pełna kompleksów, problemów.

Bardzo smutna diagnoza z książki Lu Min, społeczeństwa chińskiego, ale w ogóle, no bo to jest takie okienko do opowieści o społeczeństwie dzisiaj nam wychodzi i to, czego Lu Min nam nie daje, takie przynajmniej odniosłem wrażenie czytając, to żadnej nadziei, że będzie lepiej.

Obserwowanie śmierci i żałoba jest dla większości ludzi czymś bardzo nieprzyjemnym, bo przypomina nam o tym, że my też umrzemy, a my nie chcemy o tym pamiętać.

To czytanie w tym kluczu tej powieści jest jeszcze jedną ważną możliwością, a sama Lu Min jest łatwa w tłumaczeniu?

No są takie elementy, które, no też nie jestem taka młoda, więc niekoniecznie jakby przynależy do wiedzy obecnej w moim pokoleniu, no ale to wszystko da się znaleźć w fińskim internecie, więc pod tym względem to życzyłabym sobie mieć więcej takich książek do tłumaczenia o Lu Min.

I dla mnie właśnie Lu Min jest takim bardzo dobrym obserwatorem, świetnie opisuje właśnie tę transformację i tę współczesność Chin.

A Lu Min opisuje historie skoncentrowane na kilku osobach albo na jednej i robi doskonałe tło takie obyczajowo-społeczne, więc ja też bardzo się cieszę, że wyszła w końcu w Polsce książka, która pokazuje życie Chińczyków tu i teraz, nie sprzed 10, 20, 50 czy 100 lat, tylko to jest nowela napisana w 2019 roku, więc jest świeża i tak rzeczywiście to wygląda.

No to idźmy w chińską literaturę, idźmy w chińskie non-fiction również, czekajmy na te kolejne historie i opowieści, w tym na kolejną Lu Min.

Tymczasem Być może się wydarzyło, Lu Min, byliśmy gośćmi Katarzyny Sarek.

W pisarce Lu Min się przyglądaliśmy i jej książce opublikowanej przez Wydawnictwo Znak Literanova, z którym współpracowałem przy powstaniu tego odcinka, a mowa o noweli Być może się wydarzyło w tłumaczeniu Katarzyny Sarek, której raz jeszcze dziękuję za poświęcony czas i dyskusję.