Mentionsy
Alfabet Wojtusika
Alfabet Wojtusika
15.01.2026 23:05

#232 Grzegorz Jankowicz i "Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" w dyskusji.

Odcinek #232, w którym z Grzegorzem Jankowiczem w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie wdajemy się w dyskusję wokół jego eseistycznej książki ""Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" /Lokator/.


Wychodzimy od Franza Kafki i momentu, w którym na rozdrożu mamy dwie możliwości: zniknąć albo narodzić się na nowo. Grzegorz Jankowicz szuka idzie jednak innych rozwiązań i tak dochodzimy do P jak potencjalności i D jak rekreacji. 

Przyglądamy się P jak poszczególnym postaciom z książki. Zatrzymujemy się przy C jak Carravagiu i próbujemy złapać jego D dwoistość, szukamy w ciemności i w świetle jego U jak ucieczek. Szukamy do czego zmierzał, zastanawiamy się, co chciał odkryć. 

Pytam autora dlaczego z twórczości Jarosława Iwaszkiewicza wybrał do analizy "Powrót Prozerpiny". I dopytuję, co stało za wyborem konkretnych postaci i historii do E jak esejów. 

Pojawia się poetycka potencjalność chwili u Borgesa i niełatwe poszukiwanie pisarskiej wolności u Pereca. Szukamy też w języku, stąd J jak jakiś i jednocześnie jacyś ludzie prosto z wiersza Wisławy Szymborskiej.

Łączą się wątki, przeplatają nitki, podwójności, potencjalności a na końcu wychodzi na to, że muszę jechać na Sycylię.

Kawki Iwaszkiewicz Grzegorz Jankowicz Caravaggio Józefa K. Simone Weil Borgesa Łukasza Wojtusika Blecher Weil George Perec Brod Wojtusika Józefa Reinfelda Kawka

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 9 wyników dla "Kawki"

I w pewnym momencie się zorientowałem, tego akurat nie planowałem, ale w pewnym momencie się zorientowałem, że rzeczywiście jest tak, że zaczyna się od tekstu dotyczącego Kawki, Józefa K., który jak gdyby rodzi się na nowo w wieku 30 lat.

Biografisty Kawki, który napisał, że problem bohaterów Kawki

Na samym początku procesu Kawki jest taka scena, w której jacyś ludzie wyglądający na funkcjonariuszy, ale czy to są funkcjonariusze?

No i oczywiście w powieści Kawki, jak i w całej polityce, czy politykach europejskich i nie tylko europejskich, ten fakt jest nieustannie kwestionowany.

Albo złapaliśmy, no nie chcę używać tych słów, mówią na to patetycznie wenę, natchnienie, ty piszesz o okresie alchemicznym w twórczości Kawki, czyli o tych sześciu tekstach, które on sam wybrał, napisanych w bardzo krótkim okresie.

U Kawki było podobnie, to znaczy on zaczynał nowy tekst z jakąś niewiarygodną energią.

Był potencjalnością dla samej twórczości Kawki.

No i oczywiście można się tutaj zastanawiać do jakiego stopnia Brod miał prawo złamać tę prośbę Kawki.

Od Kawki opowieści, od procesu i od tego zdania z dziennika, które mówi o tym, że można albo zniknąć, albo narodzić się na nowo.

Ostatnie odcinki