Mentionsy

Krótki (w nagraniu) spacer zaczynamy od wielkich marzeń o podboju reklamowym Warszawy — bo jak robić, to tylko grubo i najlepiej od razu na fasadzie Pałacu Kultury. Życie jednak to nie tylko spektakularne akcje marketingowe i sukcesy w robocie, ale też prozaiczne problemy z nagrywaniem i melancholia, która dopada nas w najmniej oczekiwanych momentach.

Pojawia się wątek o brutalnej prawdzie o egzystencji w chwili, kiedy okazuje się, że codzienność to nie tylko „rurki z kremem i miętolenie cycków”, ale przede wszystkim mierzenie się z trudnymi rzeczami.

I jest też o tym, że „każdy ma własne porno”, bo każdy z nas ma swoje specyficzne fiksacje, napędy i tematy, które go pochłaniają bez reszty.

Łukasz dzieli się tym, jak to jest nieść w jednym plecaku wkurw, smutek i cichą nadzieję jednocześnie, a obaj mówimy o tym, że rodzicielwsto nie jest prostą sprawą.

Nastąpiła również awaria jednego z mikrofonów (czytaj: KTOŚ wyłączył przez nieuwagę nagrywanie mikrofonu Łukasza — ta osoba została już przykładnie ukarana), czego skutkiem jest nieco słabszy fragment w środku tego Spaceru — odzyskaliśmy co się dało z drugiego mikrofonu.

Z punktu natomiast mając na uwadze, że w trakcie poprzedniego Spaceru nie pojawił się wątek karpiowy, tym razem nadrabiamy to karygodne niedopatrzenie.

———

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu ⁠buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na marketing naszego przedsięwzięcia — nie mamy jeszcze wystarczająco środków na oklejanie PKiNu, więc jeśli chcecie się dowiedzieć, czy nam się uda, to każda wpłata przybliża nas do tego celu…

Zapraszamy również do czytania na https://alepoco.substack.com.⁠

———

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez zakręty codzienności.

Bartek i Łukasz