Mentionsy

I też co innego IDF, co innego rząd, co innego Netanyahu, a jeszcze co innego Izraelczycy.

Dodatkowo oczywiście, i tu też większość Izraelczyków się też jednak zgadza, i to nawet z tego elektoratu prawicowego, że Netanyahu nie radzi sobie, że chociażby ta nowa izraelska ofensywa, która właśnie trwa i te wszystkie działania, które są w tej strefie gazy podejmowane, nie przybliżają do zwycięstwa w żaden sposób, że jednak polityczne argumenty są tutaj dominujące nad jakąś strategią.

sojuszników Izraela, no nie byłoby gdyby pewnego rodzaju, no, chłód wiejący z Waszyngtonu w stronę Izraela, w stronę tak naprawdę premiera Netanyahu, tak, jak sobie zestawimy chociażby początek de facto kadencji Trumpa, tak, styczeń, luty i to, jak, jakie komunikaty płynęły wówczas de facto, czyli ta obietnica przejęcia odpowiedzialności za strefę gazy, tak, stworzenie tam riwiery, jakby, jakby wszystkie te tak naprawdę, no, no, mroczne strony tego planu, co Izraelowi, premiera Netanyahu było bardzo na rękę, tak, jakby z

zdjęcie z siebie odpowiedzialności za to wszystko, no to już kolejna wizyta jakby ostatnie tygodnie, czy ostatnia wizyta Netanyahu w Waszyngtonie, czy brak wizyty Trumpa w Izraelu w trakcie jego wizyty na Bliskim Wschodzie, czy właśnie te komunikaty mówiące o tym, że no tą wojnę trzeba zakończyć, albo właśnie, że no pomoc monetarna ma tam trafić, że jakby już tych argumentów o tym, że to jest konieczne, żeby zwalczyć Hamas, no po prostu nie kupujemy, no to są rzeczy, których no...

Premier Netanyahu nie może zignorować Izraela, nie może zignorować, do tego doliczmy jeszcze działania wobec Iranu, czyli ta ścieżka negocjacyjna, bliskie kontakty amerykańsko-tureckie, jeśli chodzi o Syrię, gdzie też jakby polityka Izraela jest daleko idąco niesprzyjająca stabilizacji, tak to określmy.

Ciężko na nią liczyć, o tak to określmy, więc być może za jakiś czas jednak będzie kolejne tutaj uderzenie w stół, czyli właśnie zaostrzenie sytuacji, ale ciężko to przewidzieć, bo na dobrą sprawę trochę tak weszliśmy w tryby, mówimy ale jakby Izrael czy ogólnie świat, tego rodzaju reaktywności wobec tego konfliktu i też sam konflikt jest na tym etapie dość reaktywny, ale jeśli faktycznie ktoś może na Netanyahu nacisnąć, na Izrael nacisnąć, no to będzie to z pewnością prezydent Stanów Zjednoczonych.

Ja tak dla przypomnienia tylko powiem, że potępienie oczywiście nie zaczęło się dzisiaj, tylko jesienią ubiegłego roku, kiedy Międzynarodowy Trybunał Karny wydał nakaz aresztowania izraelskiego premiera Benjamina Netanyahu i jego byłego ministra obrony Joava Galanta w związku ze zbrodniami, do jakich miało dochodzić w Kazie.