Mentionsy

To jednak bucza stała się jak do tej pory prawdopodobnie najdramatyczniejszym symbolem rosyjskich zbrodni w Ukrainie.

Bucza leży zaledwie 25 km od centrum ukraińskiej stolicy.

Choć wojna wciąż się toczy, to Bucza skupiła w sobie, jak w soczewce, cały jej koszmar, ale też wiarę w ludzi i dobro.

Oczy były skierowane na duże miasta, ważne miasta, więc i Bucza i Irwin były gdzieś tak w zapomnieniu, bo wróg już był na przedmieściach Kijowa, no a Bucza była odcięta i od świata.

Bucza, śmierć i Margarita.

Bucza znalazła się na linii frontu już pierwszego dnia rosyjskiej inwazji na Ukrainę.

Bucza była szarą strefą.

Na początku marca niemal cały Irpień i Bucza były zajęte przez siły rosyjskie.

Pod całkowitą okupacją Bucza znalazła się 5 marca, gdy Rosjanie weszli do miasteczka od strony miejscowości Worzel i stworzyli swój sztab na terytorium Huty Szkła, która znajduje się na ulicy Jabłońskiej.

Natomiast Bucza jest zniszczona, ale bardzo punktowo.

No to jednak Bucza ucierpiała głównie już po ustaniu działań wojennych, kiedy Rosjanie wzięli ją w posiadaniu i metodycznie, dzień po dniu, tydzień po tygodniu, swawolili tam sobie, robili co chcieli, grawili, mordowali, wchodzili do domu, gwałcili.

Na przykład moja sąsiadka, koleżanka po fachu, z którą pracowałam nad różnymi tematami dotyczącymi spraw obywatelskich, Tania Jeromienko, po prostu wracała z rodziną od swojej mamy, która mieszkała niedaleko, w dzielnicy Leśna Bucza.

Ta bucza miała naprawdę bardzo wielkiego pecha.

I cała bucza tak wyglądała.

W zasadzie cała bucza to były czarne worki, do których zbierano tych ludzi.

Bucza jest wielką, niepojętą zbrodnią, zupełnie nie dającą się racjonalnie wytłumaczyć.

Ukraińskie władze podają, że łącznie w rejonie buczańskim zginęło 1137 osób.

Wydaje mi się, że Bucza się odrodzi.