Tragedia rodziny CRAWFORD

Oczywiście postanowiono sprawdzić, do kogo ten samochód należał. Tak więc sprawdzono numer rejestracyjny, który następnie wyśledzono pod adresem w północnym przedmieściu Melbourne, 240 km od tego klifu. Był to dom 40-letniego Elmera Crawforda, jego 35-letniej żony Therese oraz ich dzieci, 13-letniej Catherine, 8-letniego Jamesa Elmer Crawford urodził się w Kanadzie w 1930 roku. Jego matka pochodziła z Irlandii Północnej i tam chłopiec dorastał wraz z dziadkami, zanim wszyscy wyemigrowali do Australii w 1951 roku, gdy Elmer miał już 22 lata.

Wróćmy jednak do wydarzeń z 1970 roku. Policjanci zapukali do drzwi domu Crawfordów około godziny 18.20. Dom wyglądał na pusty, żadne światła się nie paliły i nikt nie otworzył. Sąsiedzi zeznali jednak, że widzieli Elmera na podjeździe jego domu około godziny 17.50. Mężczyzna podszedł do bramy i rozejrzał się, tak jakby na kogoś czekał. Tego dnia nikt nie widział jednak jego żony ani dzieci. Tak więc policjanci nie mogli dostać się do ośrodka, nikt im nie otworzył, ale też nic nie wyglądało na to, aby w tym domu stało się coś złego. Przynajmniej na zewnątrz nie było żadnych śladów.

Jednak mieli już pewność, że musiało wydarzyć się coś strasznego. W domu znaleźli wprost przesiąkniętą krwią pościel, zakrwawione ściany i ślad krwi prowadzący z sypialni do kuchni. Jednym z dowodów znalezionych w tym domu była butelka detergentu do czyszczenia dywanów, która wciąż się pieniła, była na niej piana, tak więc musiała być używana stosunkowo niedawno. Sugerowało to, że ktoś w tym domu był jeszcze przed chwilą i próbował zmyć plamy krwi. Policja znalazła również list pani Crawford do swojej starszej siostry. Treść listu ujawniała, że kobieta była w czwartej ciąży i nie była z tego zadowolona.

Jako elektryk miał wprost nieograniczony dostęp do różnych kabli, tak więc część z nich kradł, palił gumowe obudowy i sprzedawał miedź. Złodziejstwo leżało tak głęboko w jego naturze, że kradł z pracy nawet papier toaletowy czy nasiona trawy. Na miejscu nie było żadnych śladów samego Crawforda, jego żony czy dzieci. Następnego ranka udało się już wyciągnąć samochód z przepaści i dokładnie go przeszukać. Pod tymi różnymi kocami i prezentem, w miejscu gdzie powinno być tylne siedzenie samochodu, policja znalazła ciała Therese, Catherine, Jamesa i Karen.

Tak więc kobieta zmarła na skutek porażenia prądem. Dodatkowo zbadano również bezpieczniki w domu Crawfordów i okazało się, że zostały one zmienione w taki sposób, aby na skutek przeciążenia korki nie wyskoczyły. 13-letnią Katherine i 8-letniego Jamesa spotkał ten sam los co z ich matkę. Oni jednak doznali złamania czaszek w wyniku bardzo mocnych uderzeń jakąś ostrą bronią. Ich czaszki pękły na skutek uderzenia czymś, co patolog uważał za młotek. Najmłodszemu dziecku, 6-letniej Karen, oszczędzono tego porażenia prądem, zamiast tego po prostu zabito ją młotkiem.

Mężczyzna robił to podczas swojego urlopu, ale gdy urlop skończył się, nie wrócił do pracy, tylko dalej porządkował dom. Ostatnią osobą, która rozmawiała z Elmerem była Brenda Connor. Brenda była koleżanką Catherine i zawsze chodziła z nią do szkoły. Tak więc o 8.15 w dniu morderstwa rodziny przeszła około 100 metrów od swojego domu do domu Crawfordów, aby zabrać Catherine do szkoły. Brenda powiedziała, że otworzył jej Elmer, co było dla niej dość dziwne, ponieważ zazwyczaj w tym czasie był w pracy. Powiedziała, że nie otworzył jej całkiem drzwi, tylko je uchylił i widziała jedynie jego twarz i rękę przy drzwiach.

W 1994 roku pewna kobieta z Ben Berry w zachodniej Australii przesięgała, że widziała Elmera w miejscowym hotelu, a poznała go, ponieważ bardzo dobrze go znała. Mężczyzna miał jej przysięgać, że nie jest Elmerem Crawfordem i że przyjechał właśnie z Nowej Zelandii, jednak później policja uznała, że faktycznie mógł być to Elmer. W końcu ogłoszono nagrodę w wysokości 100 tysięcy dolarów za informacje, które mogły prowadzić do aresztowania Crawforda. W 2010 roku pojawił się najbardziej, jak do tej pory, obiecujący trop w tej sprawie. Victoria Police i FBI pracowały nad potwierdzeniem tożsamości mężczyzny, który zmarł w Teksasie w 2005 roku, czyli 5 lat wcześniej i podejrzewano, że mógł być to Elmer Crawford.

Wcześniej pracował jako niewykwalifikowany elektryk i jest bardzo prawdopodobne, że po swojej ucieczce wciąż pracował jako elektryk i pomimo tego, że teraz byłby już dawno emerytowany, wciąż jest możliwe, że wykonuje tego typu prace. Gdyby Elmer Crawford żył dzisiaj, miałby 91 lat. Nie ma żadnego potwierdzenia, że mężczyzna nie żyje. Jednak jest to z roku na rok coraz bardziej prawdopodobne. Na dzisiaj to już wszystko. Muszę przyznać, że w tej sprawie Elmer miał bardzo wiele szczęścia, ale też bardzo dużo nieszczęścia z tym, że samochód utknął na tej półce skalnej. Gdyby nie to, jego morderstwa byłyby praktycznie niewykrywalne.