Miejsce 29 - TOP 30 | tego Podcastu Filmowego

Jeżeli to w ogóle był film dla dzieci, nie? Wydaje mi się, że to bardziej było skierowane do starszego widza, który na tych kreskówkach niektórych wyrastał. Słuchaj, ja się bawiłem przed nią jako dzieciaka. A jeżeli chodzi o Kosmiczny Mecz, no to oszukujmy się, to jest film, który jest targetowany do młodszego pokolenia, żeby zachęcić ich do sportu, żeby troszeczkę odświeżyć. Myślę, że śmiało można powiedzieć, że troszkę już za stałe Looney Tunes, które też już odchodziło troszeczkę do lamusa, więc to było takie Bardzo fajny romans, z tym co było nagle bardzo modne, no i myślę, że to rzeczywiście odświeżyło Lunetunes młodej widowni. No ale czym w ogóle kosmiczny mecz jest? Mamy naszych starych, zastałych Looney Tunesów, którzy się bawią, których znamy bardzo dobrze. Mamy Michaela Jacksona... Oh, wow!

Mamy Michaela Jordana, który kończy swoją karierę w NBA, przechodzi do bejsbolu, no ale nagle na górze kretynów dochodzą do wniosku, że potrzebują więcej atrakcji, więc trzeba porwać Looney Tunes. No i co? No i do tego dochodzi. Jedyną sytuacją, żeby do tego nie doszło, jest wielki mecz koszykówki. A że Looney Tunes nie potrafią grać w koszykówkę, więc porywają Michaela Jordana, który ma ich nauczyć gry w kosza. Więc wielki pojedynek, wielki mecz o wszystko. Looney Tunes kontra Monstars. I moim zdaniem widziałem to wczoraj. Odświeżyłem sobie ten film wczoraj i uważam, że on cały czas dobrze wygląda. Cały czas ten Michael Jordan na tym wielkim greenscreenie grający z tymi zielonymi ludzikami się sprawdza. Może nie jest to aktorstwo najwyższych lotów, ale jest w tym czysta magia.

No nie wiem, ta fabuła jest trochę taka... Ten Michael Jordan jest trochę taki... W jakim sensie? No fabuła jest bardzo prosta, po prostu chcemy kogoś zniewolić. Bawimy się slapstickiem, tak naprawdę ten film jest zbudowany na tym, co wszyscy bardzo dobrze znają z Lunetunes. Dopisali postać Loli, która jest po prostu seksowną animką i tyle. Tutaj nie ma nic skomplikowanego. O proszę Cię, żona królika Rogera to dopiero była seksowna animka. W każdym razie film w ogóle pojawił się, pomysł na film pojawił się w głowie studia z prostej reklamy Nike, kiedy Michael Jordan grał w koszulce z Baxem i nagle okazało się, że ta reklama stała się wielkim hitem. Ludzie zaczęli wracać do Looney Tunes i stwierdzili, OK, możemy z tego naprawdę zrobić dobry marketingowy strzał.

No i to się udało. Tym bardziej, że Michael Jordan był w takim piku swojej popularności wtedy, że Ktoś, kto wpadł na ten pomysł, był totalnym geniuszem marketingu. Oglądałem Looney Tunes nałogowo w dzieciństwie i całe godziny spędzałem przed telewizorem na Cartoon Network oglądając Królika Buxa i Duffy'ego. Ale dzisiaj najbardziej z tego filmu pamiętam dwie rzeczy, czyli Michaela Jordana, którego oczywiście wtedy znałem, ponieważ mój brat bardzo mocno interesował się NBA. No a poza tym, hej, ciężko było nie znać Michaela Jordana i nie wiedzieć kim on jest i co on sobie reprezentuje. I to faktycznie było takie Takie pobłogosławienie tego filmu przez kogoś naprawdę wyjątkowego, kogoś kto nie był tylko i wyłącznie gwiazdą sportową.

To była mega gwiazda, która nawet ktoś kto się nie interesował sportem miał plakaty Michael'a Jordana we swoim pokoju, ponieważ on reprezentował coś więcej. Natomiast drugą rzeczą, którą zapamiętam z tego filmu to jest soundtrack i nie, nie mówię tutaj tylko o tym człowieku kontrowersyjnym, którego teraz tutaj raczej nie będziemy o nim rozmawiali. Cały soundtrack był łała wiła. Zresztą jak robiliśmy i wrócimy do tej serii pojedynki filmowe, no to tam kawałek właśnie z soundtracku Kosmicznego Meczu wykorzystaliśmy, ponieważ dla mnie to jest taki Jeśli chodzi o sporty i sportowe emocje to cały ten soundtrack jest bardzo mocno powiązany z tym wszystkim. No i oczywiście pamiętam cały merch i to jak po prostu ten film był reklamowany i na Cartoon Network i jak on się pojawiał na koszulkach i na pościelach i tak dalej.

Był też w McDonaldzie. Tak. Chyba w McDonaldzie były figurki. Chyba tak. Ale... no nie. Ja tutaj bym go nie wrzucił na swoją listę. Tak jak mówię, uważam, że pod kątem jakości filmowej, to kto wrobił Królika Rogera, bije kosmiczny mecz na głowę i jest zdecydowanie lepszym filmem i też ma... Taką sensowną fabułę, która czemuś służy, tam jest jakaś historia, natomiast tutaj to jest wszystko takie okrojone dookoła Michaela Jordana, żeby tylko Michael Jordan jakoś wykorzystać to, że on nie ma talentu aktorskiego. Jak to zrobić? No zresztą i tak i tak go bardzo podziwiam, ponieważ jak na kogoś, kto nie ma talentu aktorskiego, to zdecydować się na to, żeby grać na greenscreenie z piłką tenisową,

Zresztą ma taki fragment właśnie w tej drugiej części, gdzie on się zachowuje jak Looney Tune. Gdzie on musi zagrać wariata przy zwolach i po prostu robi I masz takie, o kurde. I faktycznie on by się bardzo dobrze sprawdził w kosmicznym meczu. Ja bardzo chętnie zobaczyłbym kosmiczne mecze z Ricksem. A propos kosmicznego meczu z Warner Bros. miał alternatywną wersję, gdyby Michael Jordan się nie zgodził, bo ten film był napisany pod Jordana, ale była duża szansa, że się nie zgodzi. I w razie czego mieli plan B. Gdyby nie zagrał Jordan, to wiesz kogo chcieli obsadzić? Nie. Bruce'a Willisa, który już był tam szykowany powolutku. Wolałbym to. Tylko czym byłaby to zagrożenie? Co musieliby zrobić? To nie byłby mecz koszykówki.

Co by wtedy trzeba było... Nie, tam się chyba nic by nie zmieniło. Założenie było proste. To miał być mecz koszykówki. Wszystko i wszystko było gotowe. Tylko że Michael Jordan się długo zastanawiał, więc mieli już plan B. Więc fabuła zostałaby dokładnie ta sama. Brusa Willisa? Ja rozumiem Woody Harrelson albo Wesley Snipes, ponieważ oni chociaż zrobili komedię, biali nie potrafią skakać. Chcieli kogoś, kto był, wiesz, w piku swojej popularności wtedy. Mhm. A dużo czasu nie. I na szczęście zgodził się Michael Jordan. No, to zdecydowanie tak, ponieważ widok Brusa Willisa grającego w koszykówkę. A-a, dziękuję. Malek Bisson'a uwielbiam. Danny Glover cudownie dopełnia go. Jeden z najlepszych one-linerów historii kina, czyli I'm too old for this shit. Ja to sobie powtarzam bardzo często, kiedy nagrywam podcast z Konradem.

Jeśli spojrzeć na tą serię, że to jest historia małżeństwa pomiędzy Ricksem i Martą, no to... Adoptowali dzieciaka i teraz zobaczmy jak to wpłynie, jak oni się zachowają jako opiekuńczy rodzice. No a później to już niestety przeszło i też jeszcze chciałem tutaj bardzo pochwalić muzykę do tego filmu, ponieważ muzyka do całej serii. Która skupia się na jednym motywie skomponowanym przez Erika Claptona. I jeszcze wspierał go Michael Cayman, który... Serio, Michael Cayman powinien być jakoś, nie wiem, dostać honorowego Oscara, ponieważ lata 90. naprawdę należały do niego jako do kompozytora. Ale Eric Clapton, który skomponował ten... na tym saksofonie... Saksofonowy, mhm. To jest coś, co tak mocno mi się wryło w banie i to jest tak genialny zabieg.