Co oglądaliśmy w maju? Recenzje nowości + POLECAJKA

Widziałem ten zwiastun długi przed Mando. Ten z łysiejącym Woodim. Hehe. Tak, tak, tak. Najbardziej przykrym elementem tej zajawki jest dla mnie końcówka, kiedy wyskakuje Toy Story 5. I to jest jakaś taka myśl dla mnie, że kurde, naprawdę ja nie jestem fanem tak gigantycznych i wielkich kontynuacji. To jest nudne, to jest odtwórcze. Nie, nie jest. Nie w przypadku Toy Story. Czwarta część Toy Story nie była ani nudna, ani odtwórcza. Znaleźli kawałek Nowej historii. Fakt, że niepotrzebnej. Niepotrzebnej, absolutnie. Ale na pewno nie powiedziałbym, że była odtwórcza. Nie jestem ciekawy. Dla mnie trylogia tej historii jest zamknięta i to są te trzy części i po prostu już tego nie czuję. Może się zestarzałem, mimo że podejrzewam, że to ja jestem właśnie docelową grupą odbiorczą tego filmu.

Eee, to nieźle. No, no, tak. To nieźle. No mi zostało tylko mando i obsesja, więc jeżeli coś tam jeszcze przed tym masz, bo podejrzewam, że zostawimy sobie... Ach, Mortal Kombat. Film, który chciałem zobaczyć. Chciałem się wybrać i mówię, aaa, idę. I nagle Piotr mnie zapytał, ty byłeś już na Mortal Kombat? Mówię, no, zgodnie z prawdą, nie byłem. Na co Piotrek powiedział, to nie idź. I nie poszedłem. Zacznę od oceny. Moja ocena tego filmu to jest 25 na 100. Łooo, jak Lovis Blind Polska. Już dawno tak się nie wynudziłem na żadnym filmie. Jakim trzeba być jełopem, żeby spieprzyć to zadanie? To nie jest trudne zadanie. To nie jest trudne zadanie. Zróbcie turniej sztuku walki na śmierć i życie.

No dobrze. Co masz jeszcze? Ten trzeci film. Mam te same filmy, które ty już masz. Czyli Obsesja i Mando. Tak jest. Zacznijmy od Mando. Zacznijmy od Mando. Skończmy na dobrej nucie. Nowe Gwiezdy Wojny. Ile to już lat? Siedem? Siedem? Siedem albo sześć. Siedem lat od ostatniego Gwiezdy Wojennego. Od ostatniego gwiezdnowojennego filmu. No pomiędzy oczywiście mieliśmy serialozę, mieliśmy dużo Mandaloriana. Trzy sezony. Zdążyliśmy się przyzwyczaić do tego nastroju i klimatu. Pamiętam jakim wielkim zachwytem był pierwszy sezon, obarczony. Drugi zresztą też. Trzeci już chyba ostygł zapał wszystkim. Mam wrażenie, że... Bardzo powtarzalna formuła.

W każdym razie, szybki logline tego filmu. Mando działa na zlecenie Nowej Republiki. Sigourney Weaver. Ellen Ripley jest jego szefową. Tak jest. Muszą znaleźć jakiegoś VIPa z Imperium, jakiegoś gościa. Nie wiedzą kim jest ten gość, ale informacje te posiada Ktoś z chatów. Nie wiem jak się to... Rodzeństwo chatów. Nie. A, przepraszam, to... To potem. Whatever. Rodzeństwo chatów. Bliźniacy. Na nich mówią po prostu Twins. Którzy teraz zarządzają tą planetą chatową. W każdym razie Mando ma tam pójść i wykonać dla nich jedno zlecenie. Ma przyprowadzić dla nich Rotę de Chata, czyli ostatniego żyjącego potomka wielkiego Dżabę de Chata.

Co zrobili? Przepuścili przez filtr, który lekko nadał echo temu i lekko tam takiego basu, ale nie zmienili mu głosu. To cały czas słychać, że to jest Jeremy Allen White. Słyszysz to? Ja próbowałem się wsłuchać, jakoś się tam dosłuchać. W każdym razie... Słuchaj, Marta Lisiak, z którą byłem w kinie, poznała go tylko po głosie. Okej, no a po czym? Po oczach. Po mułach, po sześcio-, siedmio-, ośmio-, szesnastopaku, który ma. W każdym razie Mando ma za zadanie przyprowadzić chatą Rotechata.

Twinsom ma przyprowadzić Rotechata i dzięki temu zostanie im wydany ten imperialny generał, którego Nowa Republika chce mieć u siebie i chce go przesłuchać. No i to jest cały logline tego filmu. Więc nasz Mando rusza na Planuję znaleźć Rotahata. Jak się oczywiście okazuje, nic nie jest takie proste. Rotahat zbiera motyle i jest po prostu dorany przyłóż. Nie ma w sobie nic ze swojego ojca. Oprócz tego, że walczy jakiś tam UFC kosmicznym i bije się ze wszystkimi i cieszy się, że ludzie go oklaskują, wiwatują i robi sobie swoją markę i swoją renomę niezwiązaną ze swoim ojcem.

No to jest naprawdę super gościem, który bawi się z Grogu, który go tam mizia. Pyta Mando, czy może go karmić, mizia go po brzuszku i widać, że jest naprawdę facetem, który gdyby mógł, to pisałby poezję leżąc na brzegu jakiejś rzeki. No i mówi Mando, że on nie może wrócić tam, bo chcą go zgładzić, bo to on jest prawowitym władcą tej krainy, więc oni chcą go zgładzić, żeby tego Mando nie robił. No Mando mu wierzy. No i dochodzi oczywiście do różnych rzeczy po drodze. No, hatowie się wkurzają, że Mando złamał warunki umowy. Jezu, ty cały film opowiesz. To jest krótki opis. No, dużo się tam nie dzieje. To jest tyle. Odcinek serialu. Albo dwa odcinki serialu, gdybyśmy to jakoś pocięli. To są cztery odcinki serialu. Może cztery. Ja się zastanawiam, gdzie się podziały... Gdzie się podział fan Gwiezdnych Wojen?

Tak, tak, ale wiesz co, bardzo trudną postacią jest Mando. Mamy gościa, który nie przekazuje żadnych emocji. To jest gość, który od początku do samego końca ma na łbie hełm i cały czas, nieważne czy jest wściekły czy nie, on ma cały czas... This is the way. Dlatego potrzebujesz postaci dookoła. Nie ma postaci dookoła. To jest lekcja. Ja wiem, posłuchaj. To jest lekcja, którą powinni wyciągnąć ze swoich wzorców, czyli z westernów, z postaci bezimiennego człowieka, czyli Clinta Eastwooda, który także sam w sobie był dosyć nudną postacią, w sensie taką bardzo oszczędną, bardzo spokojną i dookoła niego miałeś tych wszystkich barwnych sukingotów, którzy wyciągali z niego akcje.

I on w tych akcjach pokazywał jaki jest naprawdę cool. Tutaj po pierwsze nie masz takich postaci, po drugie Mando jest... Przepraszam, Mando, tak, Mando. Mando, Mando. D. Jartel, tak on się nazywa? Din Djarin, Din Djarin, Din Djarin, przepraszam wszystkich fanów, Din Djarin, Din Djarin. Din Djarin, on ma jeden moment, w którym podejmuje jakąś taką decyzję, która wypływa z jakiegoś takiego emocjonalnego miejsca, ponieważ przez całą resztę filmu to jest tak, on leci w jedno miejsce, spotyka się z kimś, ten ktoś mu mówi, idź tam, zrób to, on idzie tam, robi to. Dowiaduje się, dobra, teraz musisz iść do tego miejsca i zrobić to, idzie tam, zrobi to. To robienie tego, to najczęściej jest albo bicie jakichś gości, albo bicie się z jakimś potworem.

I to był moment, w którym ja się troszkę ożywiłem i stwierdziłem, o, to mógłby być cały film, ponieważ to jest ciekawe, to jest jakieś i to jest całkiem okej. Problem polega na tym, że ten wątek pojawia się praktycznie pod koniec filmu. Kiedy już naprawdę mamy serdecznie, ja miałem serdecznie dosyć, ja już chciałem wyjść, ja mówię dobra, już ile mogę oglądać bicia się z cyfrowymi potworasami. Gdzie ten Mando jest nieśmiertelny, gdyby nie to, że dostał tym kłem, to ta jego zbroja po prostu jest nie... Mogą nim rzucać o ściany, mogą nim pomiatać, a zresztą nie muszą, ponieważ on jest takim przekozakiem, że nikt mu nie podskoczy. W związku z tym, jeśli mamy tak badassowego bohatera, to jakie są stawki w tym filmie? Ale fajna była ta postać tego rybaka właśnie, to co powiedziałeś, ten... Tak, ten wątek.

On musi się zmienić przez cały ten film. Jak zmieniła się postać Mando w tym filmie? Nie zmieniła się. W ogóle. Jak zmieniła się postać Grogu w tym filmie? W ogóle się nie zmieniła. Dosłownie możesz wskazać momenty, w których zaczyna się jeden odcinek i kończy, i w którym zaczyna się kolejny. Dosłownie. Tak. No i cholera jasna... Nie, nie róbcie czegoś takiego. Nie róbcie mi serialu w kinie. Ja chcę seriale w serialach, a nie w kinie. To jest serial wrzucony do kina. To jest dokładnie ta sama sytuacja, którą Disney odstawił przy Vajanie 2. Prawda? I robią to po raz kolejny i myślą, że my się nie połapiemy. No kurde, to widać gołym okiem! Starfighter.

I jeszcze ostatnia rzecz. Dużo widzę opinii pod tytułem, no dobra, oceniacie to pod takim kątem, to jest film dla dzieci, dzieci są zachwycone i podobno dzieciakom to się bardzo podoba. Najbardziej mnie wkurzają te argumenty. Ponieważ co to jest za rzecz, że skoro to jest dla dzieci, to może być źle napisane. Ale jak dla dzieci? Przecież... Film o waleniu się po łbie w blaszanego drwala? Dobry dowcip to był ten jeden, w którym Grogu wykopał jamę dla mandorli. A, i walił go łbem. To był dobry dowcip. Nawet nie wiesz, jak głośno zaśmiał się Kuba Lisiak na seansie, a wiesz, jak on się śmieje. No dobrze, ocena. Ja daję 50. Ja daję 47.

Ooo, już mogłeś dać pięćdziesiąt. Nie, nie mogłem dać pięćdziesiąt. Nie, nie, nie, nie. Nie mogłem dać pięćdziesiąt. Nie, nie zgadzam się na takie traktowanie. Dobrze, dałeś czterdzieści siedem. Nie, nie, nie róbmy takich rzeczy. Nie zgadzajmy się na takie rzeczy. Nie mówmy, że to jest średnie, ale jest okej. No nie jest okej. Ten film kosztował prawie sto pięćdziesiąt milionów dolarów. Mówię o Mando. A inny film. Kosztował 750 tysięcy dolarów. Można by zrobić prawie 200 takich obsesji za jednego mando. I wow, wow, wow. Za 750 tysięcy dolarów dostaliśmy naprawdę coś wyjątkowego. Słuchajcie, jeżeli gdzieś usłyszeliście, jak waszych znajomych przeczytaliście w internecie, że koniecznie idźcie na obsesję, że wow, co to w ogóle jest?

Ja mu wtedy odpowiedziałem, najprawdopodobniej siedzą teraz na Obsesji. I jestem całkiem pewny, że nie byłem w błędzie. Że jednak ten film cały czas jest dużym wydarzeniem i wzbudza bardzo duże zainteresowanie. Ja byłem na jedynce na Mando w Łodzi. Nie poszedłem do IMAX-a, bo stwierdziłem, że nie chce mi się za ten film dopłacać do IMAX-a. Ale poszedłem na jedynkę i ze mną Na największej sali kinowej poza IMAX-em były trzy osoby. Kochani, słyszymy się w przyszłym tygodniu. Do usłyszenia, cześć!