#44 - KŁAMSTWO
Kto nigdy nie sklamał, niech pierwszy rzuci kamieniem! A skoro nadajemy z Paryża, to może bagietką? No właśnie, dzisiaj dowiemy się jakie kłamstwo kryje się za jej pochodzeniem. Poznamy też aferę fallusową, która wstrząsnęła dworem Katarzyny Medycejskiej. Zastanowimy się, czy Francuzi są szczerzy i dlaczego niektóre knajpy serwują mięso podszywające się pod desery!po parysku podcastmyśli · życie · okruszki— prosto z Paryża 🥐przy mikrofonie:Adam ChowańskiZuzanna CzołnowskaJacek Mulczyk-SkarżyńskiJesteśmy na Spotify, Apple Podcasts i YouTube.
No tyle legend, co bagietek. I słyszałem te historie z tym wojskiem i z przechowywaniem w ubraniu. Nie wiem, czy to koniecznie chodziło o spodnie, ale nie wiem, czy to takie zasadzki zrobiłeś, Adam, takie osłówka, cię mamy podejrzewać. O całokształt. O całokształt. Te historie są całe zmyślone albo całe prawdziwe. A ja teraz nie patrzę wam w oczy, żeby nie zdradzić. Naprawdę, zamknął oczy. Zamknąłem. Zamknął oczy jak pytia. I czekam. Spójrzmy sobie w oczy, Jacek. Dobra. Czy chcesz jedną odpowiedź wybrać wspólną? No, myślę, że to byłoby rozsądne. Ale czy Ty uważasz, że zmyślona... Nie, że prawdziwa historia to jest Katarzyna Medycejska alias Falusowa, że tam były Falusy u niej.
Znaczy tak, legenda głosi, że od tego zaczęła się rewolucja. Dokładnie nie wiadomo jak, ale kłamstwem jest, że rzeczywiście nie było to groźne więzienie i tam głównie przetrzymywano więźniów politycznych, ale też np. pisarze, Aby pokazać, że są antysystemowi, albo żeby im pasowało do ich dossier, to też dawano się złapać, żeby pokazać, wiecie, swoją barwną sytuację. Każdy ma jakiś kink, nie? I właśnie tam się skierowano, bo wiedziano, że nie ma tam oprychów, bo groźniejszym więzieniem było Châtelet, gdzie właśnie byli najwięksi zbrodniarze, więc tam się nie pofatygowano. Sądnie zrobili. I rzeczywiście było tam niewielu więźniów, a później aby uzasadnić znaleziono koło, które miało służyć do rozciągania ludzi, ale okazało się, że tak naprawdę to były fragmenty prasy drukarskiej.
Jak chcesz, to ci tę rodzinę na kinotasi kupię. A fajnie jest... KŁAMSTWA ADAMA. Ale to mi się kojarzy z Biuro Legend, który jest kultowym serialem francuskim o szpiegostwie, o agencji wywiadowczej i tam właśnie było o tym, że ludzie mieli swoje aliasy, czyli takie nowe... Tuszczamości. Tuszczamości i jedną z najważniejszych rzeczy właśnie było zbudowanie tej legendy, tego kim jesteś, tą nową postacią i oni bardzo długo nad tym pracowali, Adam. Więc wiesz, to może ten notesik, zaczniesz od notesika i potem zbudujesz sobie te kłamstwa. Myślę, że też od lecytyny muszę zacząć. Wtedy może będzie mi... Doppelherceg. Tak, łatwiej będzie mi kłamać po prostu. To może te babcie najlepiej kłamią, bo one jedzą tyle tego. One najlepiej kłamią, naprawdę.
To jest tak naprawdę określenie fatyczne z tego, co się orientuje. Że po prostu, żeby umeblować komunikację, że to jest w pewnym momencie takie oczekiwane wręcz, że w porządku, w porządku, tak, okej. Ale na przykład mam kelnera w knajpie, do której chodzę regularnie, który za każdym razem, gdy widzimy się i mówimy sobie bonjour, bonsoir, on mi opowiada swoje życie. No bo nie ma z kim gadać może. Znaczy tam jest zazwyczaj duży ruch, więc często mnie też irytuje, że on to samo uprawia z innymi, więc jakby nie tylko mi obawia swoje życie, tracąc czas. To jest tanie szczerość. Ale może on pracuje nad swoją legendą, Zuzan. On pracuje nad tym, żeby jak najmniej pracować. To popieram. To jest prawda o Francuzach. To bardzo popieram. Ta strona francuskości bardzo mi odpowiada.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Grupa gości przedstawia się i zadaje pytanie o największe kłamstwo w Paryżu.
Gospodarze opowiadają o kłamstwach codziennych, takich jak kłamstwo o braku gotówki.
Gospodarze wspominają o artystach sprzedających swoje dzieła sztuki w Paryżu.
Gospodarze dyskutują o kłamstwach podczas rekrutacji i paradoks kłamcy w filozofii.
Gospodarze i goście zgadywują, które z trzech opowieści historycznych jest prawdziwa.
Gospodarze opowiadają o kłamstwach w kuchni, takich jak trompe l'oeil w restauracjach.
Gospodarze opisują kłamstwa w architekturze, takie jak sztuczne kamienice i okna.
Rozmowa o kłamstwach społecznych, takich jak kłamstwa kulinaria i architektoniczne, oraz ich akceptancji w społeczeństwie.
Przykłady codziennych kłamstw, takich jak odpowiedzi na pytanie 'Sawa?' oraz kłamstwa w relacjach.
Analiza kłamstw na temat wakacji i relacji, oraz ich konsekwencji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kto nigdy nie sklamał, niech pierwszy rzuci kamieniem! A skoro nadajemy z Paryża, to może bagietką? No właśnie, dzisiaj dowiemy się jakie kłamstwo kryje się za jej pochodzeniem. Poznamy też aferę fallusową, która wstrząsnęła dworem Katarzyny Medycejskiej. Zastanowimy się, czy Francuzi są szczerzy i dlaczego niektóre knajpy serwują mięso podszywające się pod desery!
po parysku podcast
myśli · życie · okruszki
— prosto z Paryża 🥐
przy mikrofonie:
Adam Chowański
Zuzanna Czołnowska
Jacek Mulczyk-Skarżyński
Jesteśmy na Spotify, Apple Podcasts i YouTube.