Mentionsy Mentionsy
padlog podcast
padlog podcast

#353 Ekspedycja metafor

18.01.2026 ·1 godz 19 min

Francuska ekspedycja wyruszyła i wstrząsneła branżą gier wideo. Historia Malarki która wymazuje co rok kolejne roczniki ludzi z Lumiere jest tak dobra, że przy świetnej ścieżce dźwiękowej, oprawie wizualnej i wciągającemu taktycznemu systemowi walki trzyma nas i nie puszcza aż do finału tego świetnego jRPGa. Fantazyjne metafory od Atlusa też mają ciekawą historię na tle politycznej walki o władzę ale nużą rozgrywką i eksploracją oraz fabułą niepotrzebnie tak rozwleczoną. Poza tym omówienie Capcom Showcase i newsy.

tam chyba 89, nawet 88, czyli tych wszystkich starszych ludzi. No i oni wszyscy ginęli, no nikt nie dawał rady, tak? My musimy wyruszyć na tą wyprawę właśnie do tej malarki, dotrzeć do tego monolitu przez tą fantastyczną krainę. To jest taka, właśnie zaczynamy w Lumière. Lumière to jest takim alternatywną wersją Paryża, czyli jest tam wieża Eiffel, ona jest taka złamana, przekrzywiona, różnego rodzaju takie dziwne, latające budynki, no te puste domy po tych ludziach, nie? No tam w ogóle ci, no zostały jeszcze ci te dzieci najmniejsze, czyli właśnie do 33. roku życia, nie? No i tutaj właśnie ta ekspedycja tych 33-latków musi wyruszyć, czyli do wyprawy dołączają tutaj inżynier Gustaw, jedna z głównych postaci, takich można powiedzieć, na początku, tutaj też bez spoilerów, co tam się później dzieje, czyli taka postać wzorowana, on jest bardzo podobny do aktora Roberta Pattisona, jeżeli wiecie, o co chodzi.

HDR też bardzo dobrze zrobiony, jakieś takie w nocy gwiazdy, neony w miastach. To wszystko, ta kraina jest bardzo taka naprawdę kolorowa, przesycona, taka aż momentami za bardzo. Ja to nie jestem trochę fanem takiego, takich światów jakby, że są jakieś latające wyspy. Tak naprawdę jest to dosyć, tak trzeba szczerze powiedzieć, że to jest ładnie opakowane, ale tak dosyć takie ograniczone, bo to to Lumiere na przykład zaczynamy, no to tam gdzieś jesteśmy na dachach tych kamienic, tu, tu, tu, plac tego przystań, okej. I to tak naprawdę wygląda każda lokacja. Trochę opcjonalnych rzeczy, są oczywiście jakieś lokacje większe, ale też opcjonalne, jakieś tam jaskinie, jakiś tam las powiedzmy, czy coś, ale to jest tak jakby główna ścieżka, trochę pobocznych rzeczy, tu jakaś jaskinia, tu gdzieś zjedziemy na linię, podniesiemy jakąś rzecz.

No i tutaj tak, ta eksploracja, mówię, ona jest dosyć taka uboga, chroma, to jest taka waluta w grze, tu podnosimy chromy, na przykład, czy podnosimy pikto, to zaraz do tego przejdę, czy podnosimy luminy, to jest takie trzy rzeczy podstawowe, które możemy znaleźć, to są takie kolorowe światełka, tam białe, niebieskie, no i dzienniki jeszcze, tak, czy jakieś tam fioletowe. No i tutaj co jeszcze? Już momencik. Na pewno ta, jak mówiłem, ścieżka dźwiękowa bardzo dobra, chociaż te motywy się trochę tam powtarzają, to Lumiere i tak dalej, no to już jest ograny temat, oni w ogóle koncertują, ale jako cały soundtrack z gry, no to naprawdę...

To wszystko naprawdę jest, szczególnie włosy, mimika, jakieś tam tatuaże na ciele, te stroje, jakieś tam dłonie, ręce, to dłonie przede wszystkim są słabo zrobione, ale takie ogólnie te stroje, faktura tych wszystkich strojów, jakiś marynarek, jakichś tych ubrań, to jest naprawdę bardzo... No bardzo dobrze zrobiona. No ten... Bosowiec są czasami taki trochę recykling jest, tych przeciwników bosów, czy tych lokacji fabularnie też trafiamy znowu do tego Lumiere z powrotem. No to tak trochę, no ale to wszystko jest tam dobrze fabularnie też znowu opakowane. Czyli to najmocniejsza... Najmocniejszy po prostu tutaj rzecz, że jest...

i śmiech, i płacz, i łezka się wokół zakręci, jakieś postacie nad kimś tam, wiadomo, no, ale też trzeba być przygotowany na taką, no tutaj Francuzi mają ten taki, powiedzmy, smak, gust, tak jak do, właśnie do malarstwa, do jedzenia, do jakiejś tam sztuki, lufri i tak dalej, nie? No to rzeczywiście tutaj jest to naprawdę bardzo, bardzo dobrze, dobrze zrobione. No i tutaj Lumière, która przypomina Paryż, malarka się budzi, maluje liczbę, następuje gomasz, czyli tak naprawdę w tłumaczeniu to jest wymazanie postaci, które mają np. 34 lata.

My jako ustaw na początku gry, no to nie jest pole 33-letni inżynier, no mamy swoją narzeczoną, o rok starszą, właśnie ukochaną i z nią się żegnamy. No i ona po prostu znika, nie? No i to jest nasz kolejny argument, nie? Żeby tam dotrzeć. Gra się rozpoczyna w tym Lumiere, no 67 lat w tego cyklu, no to społeczeństwo jest załamane, rozpaczone, te rodziny zostały same małe dzieci tak naprawdę, coraz więcej dzieci, dzieci sieroty połętają się bez rodziców i tak dalej po tych ulicach tego Lumiere. No i tutaj oni mają jakiś tam plan na to wszystko. Pojawiają się postacie, już tam dotrzemy na ten, jakby z tego, za to morze, tak naprawdę, no ciężko to też trochę wytłumaczyć, no bo to się nie dzieje jakby w naszym realnym świecie, można powiedzieć, no to Lumière wymyślona tak naprawdę cała kraina, to wszystko, no ale już tam dotrzemy, no to...

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.