#22 – Ty też możesz umarnąć od czarnej dziury

Hejjo! Jezus, zaskakujesz mnie. Z każdym odcinkiem kolejnym zaskakują mnie twoje powitania. Witamy w podcaście Ogórki. Ja jestem Inka. Ja jestem Kuba. I witamy w najmniej poważnym podcaście w internecie. Tak jest. Co tam u ciebie? Kurczę. Ja ciebie zaskakuję zawsze tym pytaniem. Tak, ty mnie zawsze zaskakujesz. Ja zawsze muszę wykombinować, jak tu coś powiedzieć, żeby to miało sens. Ręce i nogi i w ogóle. Nie musi mieć. Dobrze. Może mieć czułki i jedno odnóże i też będzie okej. Co ma czułki i jedno odnóże? Nie wiem w sumie. W każdym razie... Brzmi jak jakiś suchar, ale nie znam odpowiedzi.

Ojej. Jezus. Ojej. Śmieszne. Jeszcze pytał, czy będziesz moim tatusiu? Bo oczywiście w Polsce się odmienia i wszystko to już burzy. Ojej. A jak jeszcze gadaliśmy o serialach? To wraca Stranger Things. No. Po trzydziestu dziewięciu latach. I ja już w ogóle nie pamiętam, co tam się działo. Ja też. To się zaczęło, to serio się zaczęło chyba z dziesięć lat temu. W 2015, no. Ty no, strzeliłam. 2015, to jest przesada dla mnie. To jest strasznie dziwne, bo ja jakby z jednej strony rozumiem, bo tam się dużo efektów specjalnych i tak dalej wymaga. To też się wydłużyło przez te strajki w Hollywood.

Czyli odwracam się trochę w bok, patrzę, a on ściągnął buty i nogi wywalił centralnie na oparcie krzesła przedniej. To jest już dla mnie, wiesz, big no-no. Ja nie szanuję czegoś takiego w kinie. Jezus, ja w pociągach też tego nienawidzę. O Boże, zdrabat. Dlaczego ludzie ściągają buty w miejscach publicznych? Come on. Nikt nie chce tego czuć ani widzieć. Na szczęście nie siedział aż tak blisko mnie. Ale w kinie jeszcze i on... No, bo gdyby siedział bliżej mnie, to pewnie byłoby to jeszcze bardziej uciążliwe, natomiast no, trochę mi unieprzyjemnił ten seans, a trochę uprzyjemnił, także... Love-hate relationship z dziadem. Okej. Ja pierdziele. Nie no, kino to jest oddzielny byt.

Dalej. Ludzie pchający się w tramwaju. O Jezus. Dziewiąte. Następnie. Fri z prezydentem Polski. Chyba dziesiąte. Ale poczekaj, może będzie coś gorszego. Ósme. Chociaż ludzie pchający się w tramwaju chyba byliby gorsi. Chociaż z drugiej strony... No dobra, ósme. Okej. Ty sam to wymyślałeś? Tak. Następnie zostały ci jeszcze miejsca cztery, sześć i dziesięć. No. I trzy propozycje ci zostały. No. Następne masz. Wiecznie zatkany nos. O nie! O nie!