38: KRYMINOLOG MORDERCA. 4 DOŻYWOCIA ZA RZEŹ W IDAHO [PODCAST KRYMINALNY]

To opowieść o czwórce młodych ludzi, o studentach, którzy mają przed sobą całe życie. To Madison Maughan, Kaylee Goncalves, Zana Kernodle, I Ethan Chapin. Madison i Kaylee, 21-letnie dziewczyny, są najbliższymi przyjaciółkami oraz współlokatorkami. Kaylee pochodzi z Raddrom w Idaho, a Maddie z Coeur d'Alene. Studentki dzielą pokój na trzecim piętrze w domu przy ulicy King Road i są tak naprawdę nierozłączne. W tym domu przy King Road mieszka również Zana, która ma 20 lat i pochodzi z Arizony. Ona również tutaj wynajmuje pokój, a jej chłopak, 20-letni Ethan Chapin, gości u niej na noc.

Kluczowe do rozwiązania tej sprawy było odtworzenie ostatnich godzin życia studentów. Wiemy, że ten wieczór 12 listopada 2022 roku jest takim typowym sobotnim wieczorem uniwersyteckiego życia, który jest po prostu wypełniony spotkaniami ze znajomymi, a także Kaley i Madison spędzają czas w popularnym, lokalnym barze Corner Club i są tam od około 22.00 do 20.30 w nocy. Następnie, zgodnie z mapą zdarzeń opublikowaną przez policję w Moskoł, udają się do food trucka. Po czym ostatecznie wracają do domu. W tym samym czasie Zana i Ethan uczestniczą w imprezie niedaleko, a do domu przy King Road wracają około 1.45 w nocy.

Ważne jest, że wszyscy z wyjątkiem Ethana są stałymi mieszkańcami tego domu. Kiedy wszyscy studenci wracają do domu i kładą się spać, myślą, że to kolejna normalna, zwyczajna noc. Ale ta noc zmienia wszystko, bo w tym domu dochodzi do horroru. Do ataku dochodzi w bardzo wczesnych godzinach porannych, 13 listopada, pomiędzy 4 a 4.25 rano. Atak jest niezwykle brutalny za pomocą wojskowego noża typu kabar i według zeznań, które pojawiają się później, morderca rozpoczyna na trzecim piętrze, gdzie śpią Kylie i Madison. Ojciec Kylie, Steve Gonzalves, opierając się na informacjach od koronera, przekazuje w wywiadach, że pierwszą ofiarą tej zbrodni jest Madison Mogan.

Równolegle analizowane są nagrania z monitoringu właśnie z okolic King Road. Policja rozpoczyna publiczne poszukiwania białego sedana. Ustalono, że model to Hyundai Elantra. Wszyscy pracują razem. Śledztwo nadal jest aktywne. Jak długo będą tu zostawać w tym domu? Nie wiemy. Tak długo jak będzie trzeba. Od początku wiedzieliśmy, że w końcu uda się rozwiązać tę sprawę. To była kwestia cierpliwości i wytrwałości. Przejść wszystkie etapy, krok po kroku i metodycznie wyczerpać każdy możliwy trop. To miało nas doprowadzić do końca. Tego, czego opinia publiczna nie wiedziała, to że sprawca zostawił na miejscu pochwę od noża obok ciała Matti Mogan, a na zatrzasku tej pochwy znajdowało się DNA z jednego źródła, czyli pochodzące od jednej osoby, być może od zabójcy.

Wymienia właśnie to ryzyko skazania go na śmierć w procesie, który wydaje im się być przegranym, na karę dożywotniego więzienia. I ta strategia zapewnia oskarżonemu po prostu uniknięcie egzekucji. Jeżeli można z tego wyciągnąć jakąś dobrą rzecz, to jest to też to, że rodzina ofiar może dzięki temu uniknąć tej traumy pełnego, wielomiesięcznego tak naprawdę procesu sądowego, który przedstawiłby oczywiście liczne drastyczne szczegóły. Sędzia Steven Hippler pyta Bryana Kaubergera o jego stanowisko wobec każdego z zarzutów, wymieniając po kolei nazwiska studentów, czyli Kaylee Gonzalves, Madison Maughan, Zanna Kernodel i Ethan Chapin, a Brian za każdym razem odpowiada krótko – winny.

Wyrok w tej sprawie zostaje ogłoszony 23 lipca 2025 roku w sądzie w Ada County. Sędzia Stephen Hippler skazuje Briana Christophera Kobergera na karę czterech kolejnych posobie dożywoci bez możliwości zwolnienia warunkowego oraz dodatkowy stały wyrok 10 lat pozbawienia wolności za dokonanie włamania. Nakłada na niego również kary grzywny w łącznej wysokości 270 tysięcy dolarów. Brian Kauberger w ramach ugody zrzeka się również do prawa do apelacji. Sprawa ta zostaje w pełni rozstrzygnięta. Dramat w sądzie. Brian Kauberger przyznaje się do winy za śmiertelne zadźganie czworga studentów Uniwersytetu Idaho, w tym za zabójstwo Madison-Mogan, sędzia pyta.

Nazywa ją układem z diabłem. Reporter pyta go wprost, czy cztery dożywocia to sprawiedliwość? On odpowiada, nie, oczywiście, że nie. To jak przedszkole. To jest przedszkole. Reporter pyta, gdyby mógł pan powiedzieć sędziemu jedną rzecz, co by to było? On odpowiada, cztery osoby zginęły we śnie? Przed budynkiem sądu robi się emocjonalnie. Część rodziny protestuje. Ktoś zostaje na zewnątrz. Rodziny są podzielone. Rodzina Madison-Mogan popiera ugodę. Mówią jasno, popieramy to porozumienie w stu procentach. Wciąż zostaje mnóstwo pytań. Czy rodziny kiedykolwiek dowiedzą się dlaczego to się stało? Gdzie jest nóż?

Co było motywem? Podczas ogłoszenia wyroku rodziny ofiar mają możliwość wygłoszenia swoich oświadczeń. Scott Laramie, ojcem Madison-Mogan, opowiada o stracie dziewczyny, która zawsze przynosiła w rodzinie radość, która została im bezsensownie i brutalnie odebrana. Z chwilą ogłoszenia wyroku, 23 lipca 2025 roku, Z tego formalnego punktu widzenia większość ograniczeń w związku ze sprawą zostaje zniesiona. I zgodnie tutaj z oczekiwaniami zakaz dyskutowania o dowodach, czyli ten gag order, zostaje wtedy uchylony.

Czy faktycznie był to atak zaplanowany, wynikający z jakiejś chorej obsesji? Czy był to akt agresji o zupełnie jakimś innym podłożu? I właśnie bez tego pełnego procesu, który mógłby to potencjalnie ujawnić, odpowiedź na te pytania na zawsze może pozostać niejasna, nawet po odtajnieniu akt. Ta sprawa jednak dowodzi, że w dobie internetu i takiej płynności cyfrowej zbrodnie są coraz trudniejsze do popełnienia bez pozostawienia po sobie jakiegoś śladu. Przede wszystkim ta historia to jest przypomnienie jednak o czwórce młodych ludzi, którym życie Przerwano i odebrano w niewyobrażalny sposób Madison, Kaylee, Zanna oraz Ethan. Ich pamięć jest pielęgnowana przez rodziny, które przez cały ten czas walczyły i walczą o sprawiedliwość.