Sankcje, NATO i atom. Do czego posunie się Putin?

Kiedy myślę o strategiach Zeleńskiego, to oczywiście głównym pytaniem jest to, jaka byłaby cena, którą Zeleński byłby gotów zapłacić za zakończenie tej wojny. Jest stosunkowo łatwo to pytanie kompletnie odrzucić, ponieważ Rosja żadnych celów tej wojny nie ogłosiła, poza tymi bzdurnymi o denazyfikacji Ukrainy. To nie są konkretne cele. Więc nie wiemy, czy np. oddanie Rosji Donbasu byłoby czymś, co zadowoliłoby Putina w tej chwili. Nie mówiąc o tym, jakie to by miało długofalowe konsekwencje, ponieważ jeśli oddalibyśmy, czy Ukraina zdecydowałaby się oddać

Co, gdyby ten konflikt faktycznie dało się zakończyć za cenę X? Być może Putin nigdy nie postawi go przed takim dylematem, ponieważ póki co tego nie robi, póki co cel Putina jest maksymalistyczny, co w tym strategicznym ujęciu bardzo Zeleńskiemu ułatwia decyzję, bo nie musi się zastanawiać, czy usankcjonowanie tego, że Donbas i Krym są rosyjskie, jest w ogóle czymś do zaakceptowania.

Natomiast trudno mi sobie wyobrazić... To jest trochę kwestia... Wracamy potem do wiarygodności Putina. Myślę, że Zeleński tak naprawdę nigdy nie będzie otwarty na coś takiego. Właśnie dlatego, że ma świadomość, że dzisiaj mogę się zgodzić na oddanie 1,6 terytorium Ukrainy, a za chwilę będzie to połowa. Natomiast oczywiście kontrargumentem jest, co jeśli Putin wycofałby się za tutaj znowu koszt powiedzmy jakiejś tam części Ukrainy, a jednocześnie cała reszta Ukrainy mogłaby wstąpić do Unii Europejskiej w bardzo krótkiej perspektywie czasu. Czy to jest coś, na co Zeleński by się zdecydował, jeśli na przykład wiązałoby się z tym, że wejście do Unii Europejskiej i na przykład NATO gwarantowałoby tej okrojonej Ukrainie gwarancję bezpieczeństwa, których w tej chwili nie ma.

Natomiast to jest już takie trochę political fiction, od którego jesteśmy w tej chwili bardzo daleko. Na ten moment Zeleński nie musi żadnych takich decyzji podejmować. Podejmuje dużo ważniejszą decyzję dotyczącą jego własnego bezpieczeństwa i bezpieczeństwa jego rodziny. Ta decyzja o tym, że on jest cały czas w Kijowie i że jest cały czas na terytorium Ukrainy, a nie na przykład jak to się polskim władzom zdarzało w Rumunii albo Londynie albo Paryżu, no to to jest jakby najbardziej imponujący Budzący podziw i szacunek wybór, którego on dokonuje. Myślę, że analizowanie jego decyzji pod każdym innym kątem niż właśnie ten heroizm wojenny, bo oczywiście z jednej strony to jest jego ogromna sprawność w operowaniu mediami, ale to nie jest przedstawienie.

To znaczy stawka jest To nie jest tylko performance. On naprawdę ryzykuje swoim życiem, życiem swojej rodziny. I nie robi tego, jak rozumiem, po to, żeby mu wzrosła liczba obserwujących na Twitterze i Instagramie, tylko z powodów patriotycznych. I pod tym względem jest to... Taki ewenement na scenie politycznej, którego nie było od wielu, wielu lat. To znaczy, to jest polityk, który urodził do skali jakiegoś symbolu światowej odwagi czy męstwa stanu, którego nie ma drugiego takiego polityka w tej chwili na świecie. Tak, to już widziałem taką zabawną rozpiskę na Twitterze, jak absurdalne jest CV właśnie Zeleńskiego, no bo ten dubbing Paddingtona, występ w serialu, gdzie grał prezydenta, oczywiście wygrał też ukraiński taniec z gwiazdami.