„Ludzie od „Stranger Things” pracowali przy dokumencie o mnie”

Mówić o tym, żeby coś robiła, a jednocześnie samemu tego nie robić. A ile siebie widzisz w twoich dzieciakach, jak tak na nie patrzysz, wiesz? O kurczę, dużo. Dużo, dużo. Bardzo dużo. Czasem aż za wiele. Ale nie, moje dzieci są kochane. W ogóle aniołki, w porównaniu ze mną, ja niestety miałem dzieciństwo strasznie zagmatwane i cieszę się. No kurczę, ja nigdy nie miałem takich ocen na tym etapie, jak moje dzieci dzisiaj. Nie wiem, Dex ma pięć przecinek... Dwa chyba, pięć jeden średnio. To w szkole, w gimnazjum, w liceum? Nie, gimnazjum nie ma przecież. A faktycznie. Już gimnazjum nie ma. Bo ja nie chodziłem do gimnazjum. Podstawówka, no ale średnio. Moja córka też ma bardzo wysokie oceny, teraz stypendium naukowe stara się

Cieszy mnie, że Dex nagle się zafascynował piłką nożną, Mocnym graczem w piłkę nożną i wszyscy też się zastanawiali, czy nie będę piłkarzem jakoś, że pójdę w tę stronę. Natomiast widzę teraz dzieciakowi strasznie piłka nożna przewróciła w głowie. Chodzę z nim na boisko, na murawę i gram z nim razem. Nawet z tymi połamanymi rękoma chodzę i z nim tam gram na tej murawie, on się rozwija. No fajnie jest tego obserwować. Dla mnie to jest, kurczę, mam, naprawdę jestem szczęściarzem w życiu, bo oprócz tego, że mogę się rozwijać, jeżeli chodzi o zawodowe sprawy i mogłem osiągnąć do tej pory już tak dużo celów i stawiać sobie kolejne i być na tyle bezczelnym, że sobie, nie dość, że się edukuję, to jeszcze sobie stawiam kolejne jakieś nowe cele i tak jak mówię, to nie jest jakieś zamknięcie, podsumowanie mojej, nie wiem, jakiegoś mojego etapu życia, czy w ogóle życia, tylko, że to jest dopiero ja w tej chwili