Don DeLillo - Biały szum (1985)

Pierwszy komercyjny sukces Dona DeLillo, tak można powiedzieć, w wieku 49 lat dzięki Białemu szumowi właśnie stał się pisarzem rzeczywiście szerzej znanym. A to dlatego, że książka ta była nominowana do National Book Award, że się nie mylę. Ja czytałem Biały szum w wydaniu z roku 2022, to jest wydanie z Noir sur Blanc, a przekład przygotował pan Radosław Zubek. Tak jak wspomniałem na początku, to jest pierwsze moje spotkanie z Donem DeLillo. No i cóż mogę o pisarzu powiedzieć? No jest utożsamiany z amerykańskim postmodernizmem, ale jest to postmodernizm inny od tego Johna Barta, inny od Tomasa Pynchona.

Pod tym względem oczywiście jest to podkolorowane, jest to podkręcone, no bo to jest satyra. Ale jednak to nie jest poziom odklejenia od rzeczywistości Thomasa Pynchona. To nie jest bawiący się w gierki językowe czy komunikacyjne John Barth. To jest zupełnie inne pisanie i to jest postmodernizm, który... Mam wrażenie, jest przystępny, bo to jest powieść, którą wydaje mi się każdy jest w stanie przeczytać i nie mieć wątpliwości co do tego, co się tam rozegrało, jak, dlaczego, dlaczego tak, a nie inaczej bohaterowie postąpili. Nie ma dziur pod tytułem, że czytam fragmenty książki i w ogóle nie wiem, o co chodzi.