Ultrasonograficzny Leksykon Pojęć Nieoczywistych, część IX

To my, to my do Państwa mówimy. Tomasz Batko, Mateusz Kosiak. My jesteśmy lekarzami, twórcami portalu eduson.pl i postanowiliśmy trochę urozmaicić portal eduson.pl i zamieścić na nim podcasty. Dzień dobry Państwu. Dzień dobry. Nie ustajemy w poszukiwaniu słów nieoczywistych, wieloznacznych do naszego Leksykonu Ultrasonograficznych Pojęć Nieoczywistych. Tym razem bierzemy na warsztat słowo, które łączy, ale o nim za chwilę, gdyż zanim ono zacznie łączyć, ono też może być podzielone.

Piękne słowo przed nami. Mało jest tak ultrasonograficznie jednoznacznych słów, jak słowo dzisiejszego dnia. Słowo hiperechogeniczne. A właściwie trójsłowie, tryptyk chciałoby się rzec. Hiperecho i geniczny. My na co dzień sobie nie zdajemy sprawy, jakie bogactwo treści jest ukryte w tym jednym ultrasonograficznym określeniu, które na co dzień pojawia się w naszych opisach. Praktycznie nie ma opisu ultrasonograficznego albo nie ma pacjenta, który wcześniej czy później nie miałby tego słowa umieszczonego w swoim wyniku patologicznym.

Echo mi się zawsze kojarzyło najbardziej z Wojskim. Wszyscy myśleli, że Wojski gra jeszcze, a to Echo gra. To echo. I zobacz, jak ważna jest ta edukacja, którą zasięgnąłeś, czy która była twoim udziałem w pierwszych latach twojego życia. Dzięki temu umiesz łączyć teraz. Ale wracając do tego, o czym mówimy. Hiper, czyli coś, co jest bardziej wyraziste, wyraźniejsze, lepiej widoczne niż otoczenie. W znaczeniu ultrasonografii, dodając Ten środkowy element naszego tryptyku, ten, który jest sercem ultrasonografii, czyli echo, odbicie, coś, co odbija dźwięk, echo, echo.

Bo tu kluczowy jest ten trzeci element naszego tryptyku. To prawe skrzydło naszego tryptyku. To genetycznie uwarunkowane znaczenie słowa hiperecho. Geniczność, coś co ma w sobie ten gen. Bycia bardziej wyraźnym od otoczenia. Ale zważ teraz, geniczny czy genny? Hiperechogeniczny czy hiperechogenny? Oto jest pytanie. W tym sęk. Deska, tarta, kścina się i jest sęk. Sęk.

Jedni i drudzy niewątpliwie mają rację, ale zobacz, jaką wyższością, choć nie powinniśmy tak mówić, cechuje się język polski. Bo ten język polski nie traci w tym tryptyku, o czym mówiliśmy, tego niezwykle istotnego elementu geniczności. Tam to jest spłycony genik, genik, genik. Właściwie hyper-ekogenik. To jest proste, płytkie. Hiper-echogeniczny. Jeszcze odpowiednio stawiając akcent, a właściwie potrojnie akcentując. Kto nam tego zabroni? Hiper-echogeniczna zmiana. I każdy wie, że ta hiper-echogeniczna zmiana w takim, byśmy powiedzieli, niemieckim porządku, choć pięknym polskim ładzie, byśmy mogli to powiedzieć, świadczy o tym, że zmiana, którą widzimy wątrobie,

W śledzionie, w jakimkolwiek innym narządzie, jest jaśniejsza od otoczenia, wybija się na pierwszy plan, mówi bardzo dużo o swojej morfologii, czyli jest jasna. I tutaj pojawia się kropla dziegciu w beczce miodu. Albowiem słowo jakoby piękne i swoją genicznością sięgające właściwie już do ślubu Mieszka I z dobrawą, to jednak musimy zdawać sobie sprawę na pułapki. Jakie na nas czyhają, używając słowa hiperechogenicznych? Bo jakkolwiek dobrze ono kojarzy się już podprogowo i nadprogowo i progowo w ogóle w naszej jaźni, to musimy zdawać sobie sprawę,

że w takiej wątrobie hiperechogeniczne nie tylko są naczyniaki czy ogniska stłuszczenia, ale także przerzut do wątroby, rzadko po rzadko, ale może być hiperechogeniczny. Musimy pamiętać, że nie każda zmiana hiperechogeniczna w nerce to angiomiolipoma, albowiem musimy mieć pokorę i tę pokorę zanim będziemy głowę posypywali popiołem, albowiem rak jasnokomórkowy nerki też może być hiperechogeniczny. W tarczycy zmiany hiperechogeniczne to eutiracpl3. O tym też warto wiedzieć. Ale jakże biją do nas te hiperechogeniczne zmiany miażdżycowe w ścianie aorty i tętnic domózgowych.

I tu ten dziegieć, o którym wspomniałeś, odgrywa kluczową rolę. Bo patrząc na tą zmianę jasną, nie możemy jej traktować jednoznacznie. Pamiętajmy, że ta kropla dziegciu, Czyli substancji gęstej, smolistej, czyli ciemnej, czarnej, czyli powiedzielibyśmy Pojęć hipoechogenicznej będzie dla nas ostrzeżeniem. Uważaj, ultrasonografisto młody, nie zawsze wszystko co jasne jest zmianą łagodną. Patrz, czy nie widać w tym wszystkim tej przysłowiowej kropli dziegciu, a dziegieć.

Pamiętajmy o tym, był substancją, której produkcja była strzeżoną pilnie tajemnicą. To była niezwykle cenna substancja i wiedza o tym jak ją zrobić była niezwykle cenna. Dlatego to, co w tym momencie mówimy do Państwa, jest niezwykle ważne i cenne. Hiperechogeniczna zmiana w wątrobie to nie zawsze naczyniak. To może być przerzut. Hiperechogeniczna zmiana w tarczycy nie zawsze jest zmianą łagodną, bo u pacjenta z chorobą zapalną tarczycy ta sama zmiana może być rakiem tarczycy. Hiperechogeniczna zmiana w nerce nie zawsze jest łagodną zmianą o charakterze angiomiolipoma.

Połowa raków jasnokomórkowych, jak samo to z nazwy wynika, może być jasnych. A zwróćmy teraz uwagę w tym słowie, jak to się wszystko pięknie łączy. Dlatego, że kropla dziegciu, a kropla Drąży skałę, a skała to kamień, a kamień to złóg, a złóg w pęcherzyku też jest hiperechogeniczny, bo od niego odbija się wiązka ultradźwiękowa i powraca do głowicy. I tak to natura zatacza koło z płynnego w stałe. Tak mieszają się te żywioły, Wartości, substancje.

Świat jest w nieustannym ruchu. Proponuję kończyć, albowiem za chwilę będziemy dwoma przykładami zmian miażdżycowych w chętnicach domózgowych. Być może już nimi jesteśmy, ale i tak do Państwa powrócimy. Ciąg dalszy nastąpi. Pozdrawiamy. Do usłyszenia. Piosenka na pianinie.